loading...
 

شاپ کیپر

شاپ کیپر

  1. شاپ کیپر
  2. سایر مجازی سازی ها
با سلام

موارد مورد نیاز برای نصب Virtualizor به شرح ذیل است:
1- توزیع سنت‌او‌اس یا ردهت نسخه 5
2- YUM
3- پشتیبانی از مجازی‌سازی
4- ساخت یک LVM

نحوه تخصیص فضا به پارتیشن‌ها(تجربه شخصی دیتافارم در استفاده بهینه از KVM):
پارتیشن روت با حجم 80 الی 100 گیگابایت: این پارتیشن محل اجتماع کلیه ISO ها و قالبهاست
پارتیشن Swap با حجم مجموع 4 الی 8 گیگابایت، برای سرعت و کیفیت بیشتر هر 2 گیگابایت را یک پارتیشن کنید(بعلت اینکه SWAP تا دو گیگابایت را در عمل استفاده می‌کند)
باقی فضا را به پارتیشن LVM تخصیص دهید(این پارتیشن محل نگه‌داری دیسک‌ سخت سرورها می‌باشد) .


با دستور زیر، هاردها و پارتیشن‌هایی که قصد ایجاد فضای میزبانی سرورهای مجازی را دارید در یک مجموعه به نام ولوم گروپ اضافه می‌کنید. کد: vgcreate vps /dev/sda4 /dev/sdb سپس دستورات زیر را میزنیم:
کد: cd /home wget http://files.virtualizor.com/install.sh chmod 0755 install.sh ./install.sh [email protected] kernel=kvm lvg=vps سپس پس از یک ریبوت می‌توانید از طریق آدرس زیر وارد سرور خود شوید:

http://your-ip-address:4084
https://your-ip-address:4085


این دو مطلب هم بدرد دوستان خواهد خورد:
http://www.webhostingtalk.ir/f10/26928/
http://www.webhostingtalk.ir/f10/26933/
زینب بازدید : 9 يكشنبه 21 ارديبهشت 1399 زمان : ۲۲:۱۰ نظرات (0)
مجازی سازی سرور یکی از تکنولوژی های نادری است که آنقدر خوب است که به نظر واقعی نمی آید، اما واقعی است. اولین کاربرد آن، ادغام سخت افزار سرور بلااستفاده بر روی تعداد کمتری دستگاه بود. این تکنولوژی، از همان ابتدا به یک راه حل چندمنظوره تبدیل گشته که قابلیت اطمینان بیشتر، مدیریت بهتر و سایر مزایایی را فراهم می سازد که آن را ابزاری تقریبا حیاتی برای مدیران مراکز اطلاعاتی شرکت ساخته است. خلاصه کردن دانش مجازی سازی که سبب فعالیت آن می شود، خود مجازی سازی است.

اگر بخواهیم یک تعریف بسیار ساده شده ارائه دهیم، یک سرور مجازی تنها با استفاده از نرم افزار، رفتار و قابلیت های یک کامپیوتر مستقل را تقلید می کند.

سیستم نامگذاری مجازی سازی آسان است. انتهای ناحیه نرم افزاری توسط یک نمونه واحد از یک سیستم عامل معمولی اشغال می شود که به طور مستقیم روی سخت افزار سرور نصب می گردد. در بالای آن، یک لایه، مجازی سازی، هدایت مجدد و شبیه سازی را کنترل می کند که در نتیجه، کامپیوتر مجازی را پدید می آورد. به ترکیب این دو لایه پایین تر، میزبان یا host گفته می شود. میزبان نحوه عمل کامل یک کامپیوتر شخصی متداول را یکسره تا BIOS RAM خود فراهم می کند و می تواند هر تعداد کامپیوتر شخصی مستقل که شما انتخاب می کنید را با استفاده از پیکربندی های متغییر تعریف شده توسط کاربر سریع اضافه نماید. تا زمانیکه شما یک سیستم عامل روی یک کامپیوتر شخصی مجازی نصب نکنید، همانند سرورهای فیزیکی بدون استفاده می باشد. سیستم های عاملی که شما روی میزبان های مجازی خود نصب می کنید، مهمان یا guest خوانده می شوند. نصب یک سیستم عامل مهمان می تواند به سادگی راه اندازی از CD نصب سیستم عامل باشد. این دقیقا شبیه نصب یک سیستم عامل روی یک کامپیوتر شخصی است و به طور کلی اگر از خود می پرسید چگونه مجازی سازی عمل خواهد کرد، پاسخ این است: „درست مثل یک کامپیوتر شخصی”. در واقع، در یک محیط کاملا ویندوزی، گم کردن مکانتان آسان است: آیا به سیستم عامل میزبان ویندوزخود نگاه می کنید یا به یکی از چهار سیستم عامل مهمان ویندوزی که اندکی قبل نصب نمودید؟ ممکن است گیچ شوید، اما سیستم عامل های مهمانتان و برنامه های کاربردی آنها هیچ گاه اینطور نمی شوند. هر سیستم عامل مهمان تصور می کند کل دستگاه تنها در اختیار او است و به عبارتی همینطور هم می باشد.

● سخت افزار مبتنی بر نرم افزار

سیستم های عامل و برنامه های کاربردی که روی سرورهای مجازی کار می کنند بر منابع از قبیل حافظه، هارددرایوها و پورت های شبکه کنترل مستقیمی ندارند. در عوض، مدیریت مجازی که زیر سیستم عامل و برنامه های کاربردی قرار می گیرد، در خواست ها برای تعامل با سخت افزار را متوقف می سازد و آنها را همانگونه که مناسب می بینید، کنترل می نماید. مورد شگفت آور واقعی که این تکنولوژی را به چیزی شبیه معجزه تبدیل می کند آن است که، یک راه حل مجازی سازی در سطح جهانی مثل ESX Server شرکت VMware می تواند یک پیکربندی سخت افزاری یکپارچه بسازد که شباهت اندکی به سخت افزار زیربنایی دارد. برای مثال، میزبان ممکن است فرایند راه اندازی اولیه یک کنترلر SCSI را جز به جز شبیه سازی کند و سیستم عامل مهمان را متقاعد سازد که این راه اندازی حتی زمانیکه هیچ کنترلر SCSI فیزیکی وجود نداشته باشد، در حال انجام است. این روش می تواند درایوهای IDE را نیز شبیه درایوهای SCSI نماید، یک آداپتور اترنت را به چندین آداپتور تبدیل نماید و گیت وی هایی بین سیستم های عامل قدیمی تر و سخت افزار مدرن بدون پشتیبانی همچون آداپتورهای Fiber Channel ایجاد کند. شما سرورهای خودتان را می سازید که دقیقا متناسب با نیازهای برنامه های کاربردی تان است، اما از یک ماوس به جای یک پیچ گوشتی استفاده می کنید.

نصب سیستم عامل و نرم افزار روی یک سرور فیزیکی کامپیوتر شخصی هر بار که به آن نیازدارید می تواند خسته کننده باشد. خوشبختانه، در مورد مجازی سازی مجبور به انجام این کار نیستید. پس از اینکه یک پیکربندی سخت افزار مجازی را دقیقا مطابق خواسته تان تنظیم نمودید، می توانید image دیسک آن سرور را در یک فایل ذخیره سازید و از آن بعنوان الگویی برای سایر سیستمهای مهمان استفاده نمایید. در عمل، این مایه خوشحالی است شما می توانید یک سرور مجازی را از طریق کپی کردن image پشتیبانی نمایید. می توانید از راه کپی کردن فایل image، یک سرور جدید بسازید- کپی کردن ویندوز نیازمند فعال سازی مجدد و یک مجوز مناسب است- یا یک سرور موجود را به سخت افزار فیزیکی متفاوتی انتقال دهید. سرورهای مجازی تمام مزایا و معایب سرورهای عادی را دارند. آنها دوباره راه اندازی می شوند، خاموش می شوند، موقتا متوقف می گردند (suspend) ، پاسخ نمی دهند (not responding error) و حتی خراب می شوند. اگر یک سیستم عامل مهمان یا یک درایور دستگاه که از آن استفاده می کند پر اشکال باشد، کامپیوتر شخصی مجازی از کار می افتد. اما نه کامپیوتر فیزیکی ونکته همین جاست.

اگر سیستم عامل شما خراب شود یا یک برنامه کاربردی متوقف گردد، یا حتی اگر شما یک برنامه اصلاحی نرم افزار نصب کنید که نیازمند راه اندازی مجدد باشد، هیچ اتفاقی برای سخت افزار نمی افتد. فعالیت یک دستگاه مجازی می تواند به مفهوم کاملا مجازی یا به روشی که به واقعیت نزدیک تر است به دستگاه دیگری منتقل گردد. حتی اگر دستگاه های سخت افزاری مشخصی بدرستی کار نکنند، تا وقتی که هدف انتقال عملیات با استفاده از یک آداپتور شبکه ثانویه و یک مسیر جایگزین جهت ذخیره سازی می باشد، انتقال عملیات دقیقا به عمان صورتی عمل خواهد نمود که اگر کامپیوترهای شخصی مجازی، کامپیوترهای فیزیکی بودند عمل می کردند. در بسیاری موارد، سیستم مدیریت شرکت بر یک انتقال عملیات مجازی چنان نظارت خواهد کرد و واکنش نشان خواهد داد که انگار چیزی واقعی است. راه حل هایی از قبیل HP OpenView سرورهای مجازی را همچون سرورهای فیزیکی می بینند و با آنها به همان صورت رابطه خواهند داشت. پیکربندی های گزارش شده سرورها پس از اینکه مجازی می شوند تغییر خواهند یافت، اما بسیار متحمل است که مدیریت روزمره شرکت، تغییر اندکی را تجربه نماید.

بعلاوه، اغلب سیستم های مجازی سازی نرم افزار مدیریت ویژه راه حل را همراه دارند، که به یک مدیر امکان می دهد در یک کنسول مرکزی بنشیند و تمام سرورهای مجازی در یک شرکت را کنترل نماید. این نکته ای جالب است که یک کارت اترنت مجازی رابدون حتی تماس با سخت افزار می توان تعویض نمود. یک کنسول مدیریت راه حل مجازی سازی به شما میزان کنترلی روی کامپیوترهای شخصی مجازی تان می دهد که از آنچه مدیران می توانند با ابزارهای معمول انجام دهند فراتر است. شما می توانید از یک مکان مرکزی کامپیوترهای شخصی مجازی را طبق نیاز راه اندازی و خاموش کنید. همچنین این امکان وجود دارد که آنها را چند لحظه ای متوقف کنید، که بدون ایجاد خسارت آنها را در وضعیت کنونی شان ثابت نگه می دارد، یا آنها را برای مدت طولانی متوقف می سازد و از طریق ذخیره وضعیت آنها در یک فایل روی دیسک آنها را در یک توقف طولانی قرار می دهد. شما می توانید از راه رونویسی فایل دیسک طی یک دوره ترمینال کامپیوترهای شخصی را از یک وضعیت پشتیبانی شده مجدد راه اندازی کنید و تغییراتی که مهمان را غیر فعال نموده اند از میان بردارید.

برای مثال، اگر پیکربندی ذخیره سازی فیزیکی شما از تسهیم دیسک پشتیبانی نماید- بررسی های خود ما با یک سوئیچ ذخیره سازی SAN شرکت Emulex و یک آرایه دیسک Xserver RAID شرکت Apple Computer صورت گرفت- گزینه VMotion محصول شرکت VMware به شما امکان می دهد یک مهمان در حال اجرا را در چند لحظه ای متوقف سازید و آنرا مجدد روی یک سرور فیزیکی دیگر راه اندازی نمایید. ظرف چند ثانیه، شما می توانید تمام مهمانان در حال کار و برنامه های کاربردی شان را از یک سرور به سرور دیگر بفرستید تا دستگاهی را جهت تعمیر باز کنید. یا شما می توانید از VMotion جهت امتیازات آماده سازی مجدد استفاده نمایید. یک کامپیوتر شخصی مجازی که در حال متوقف ساختن آن بخش شبکه است که اشغال می نماید می تواند به مکانی با ترافیک کمتر منتقل شود.

در محیط هایی با تلفیقی از سیستم های عامل- وضعیتی عادی که حتی ادغام ساده را به یک امر نامنظم تبدیل می نماید-یک راه حل میزبانی از هر سیستم عامل در VM خودش است. برای مثال شما می توانید روی یک سرور PC که در حال اجرای یکی از راه حل های مجازی سازی VMware است، هر ترکیبی از Windows ۲۰۰۳ Server، ویندوز ۲۰۰۰ و Windows NT ۴. ۰، صورت های مختلفی از لینوکس و Free BSD را اجرا نمایید. شما حتی می توانید از VM ها جهت میزبانی نسخه های مختلفی از یک سیستم عامل استفاده کنید. مجازی سازی تنها راه اجرای برنامه های کاربردی طراحی شده برای Red Hat ۷. ۲ و SuSE ۹. ۰ بطور همزمان روی یک سرور واحد است.

● بی نقص از هر نظر

مجازی سازی کاری چشمگیر است، اما چاره تمام مشکلات نیست. شما هیچگاه نمی توانید یک کامپیوتر شخصی مجازی بسازید که از نظر عملکرد بر سیستم فیزیکی زیرین برتری داشته باشد. شما نیازهای سیستم برنامه های کاربردی تان را از طریق انتقال آنها به محیطی مجازی تا حد بسیاری در خواهید یافت. احتمالا آنها یا بدلیل اینکه فضای کمی از سرور اصلی را مورد استفاده قرار دادند- این حالت معمول است- و یا اینکه چقدر جاگیر هستند شما را شگفت زده خواهند نمود. در صورت لزوم، شما می توانید آنهایی که مناسب نیستند را حذف کنید. و در حالیکه یکی از مزایای عمده مجازی امنیت است- دسترسی غیرمجاز به سیستمی که وجود ندارد نمی توان کاری از پیش برد- یک کامپیوتر شخصی مجازی شده هنوز می تواند به خطر بیفتد. خوشبختانه، راه چاره، رونویسی کپی دیسک کامپیوتر شخصی مجازی با یکی است که معلوم است سالم می باشد، اما مدیریت سرورهای مجازی هنوز نیازمند هوشیاری است.

در نهایت، ادغام سخت افزار تنها یک دلیل انتخاب مجازی سازی سرور است و جاذبه زیادی دارد. با این همه بسته به نیازهای منحصر به فرد هر بخش، مدیران IT مطمئن هستند راه های بیشماری پیدا می کنند که مجازی سازی می تواند به نفع شرکت شما باشد. باورکردنی نیست؟ شاید. اما آنقدر خوب است که نمی توان آنرا از دست داد.
زینب بازدید : 12 پنجشنبه 01 اسفند 1398 زمان : ۲۳:۵۵ نظرات (0)
نرخ رشد ارتباطات سيار در حال بهبود است و در كنار آن محاسبات ابري يكي ديگر از مباحث جذاب و در حال رشد شبكه هاي كامپيوتري است. با توجه به اين مسائل و مزاياي مجازي سازي در آينده اكثر سرويسها بر روي سخت افزارهاي قوي و با قابليت اطمينان بالا و بصورت مجازي سازي شده عرضه خواهند شد. سرويسهاي اين تكنولوژي هنوز نياز به بهبود دارد و شركت هاي سخت افزاري در حال بالابردن ميزان حمايت محصولات خود از مجازي سازي هستند.
Your Adsense Code



مويد اين مطلب، محصولات شركت سيسكو و HP و حمایت بزرگان عرصه IT از مجازي سازي است. محصول جديد شركت VMware كه در آوريل 2009 با نام VSphere ارائه شد، تاييدي بر اين ادعاست. شركت HP در 21 آوريل سال جاري اعلام حمايت از محصول جديد در سرورهاي HP Proliant و BladeSystem G6 كرد. اين محصول جديد باعث ايجاد تحولي شگرف در بازار شد و اين اميد را زنده نگه داشت كه آينده به سوي مجازي سازي پيش خواهد رفت. در اين محصول سرويسهاي مختلف به كاربران بدون نياز به نصب نرم افزارهاي مختلف بر روي سيستم هاي آنها قابل ارائه است.

به طور خلاصه مي توان گفت : براي مجازي سازي ، نويدهايي در رابطه با صرفه جويي در سخت افزارها و كاهش در تعداد و تنوع سرويس دهنده ها مي دهد. با كاربردي شدن فناوري محاسبات ابري، سرويس دهنده ها به كلي از اين معادله خارج مي شوند. سازمان ها فضاي مورد نياز براي ذخيره اطلاعاتشان را روي سرويس دهنده هاي مجازي اجاره مي كنند، از طريق اينترنت به آنها دسترسي دارند و از راه دور پردازش هاي لازم را با استفاده از پردازش گرهاي مستقر در مراكز داده ها انجام مي دهند. مشتريان تنها براي چيزي كه استفاده مي كنند پول مي پردازند و به اين ترتيب مقادير قابل توجهي در هزينه هاي دريافت خدماتي مانند روشنايي، گرما و سرما، صرفه جويي مي كنند.
زینب بازدید : 13 پنجشنبه 17 بهمن 1398 زمان : ۰۷:۲۰ نظرات (0)
- صرف نظر از اين كه قصد داشته باشيد سخت افزارهاي قديمي را به يك سرور جديد منتقل کنيد يا بخواهيد سيستم عامل جديدي را راه اندازي كرده يا حتي درآمد حاصل از سرمايه گذاري خود را افزايش دهيد، مجازي سازي براي شرکت هاي كوچك مزاياي متعددي را به دنبال دارد و در اين رابطه محصولات بسياري دردسترس قرار دارد...

بازار مجازي سازي توسط سه فروشنده اصلي كنترل مي شود. رتبه اول اين بازار متعلق به VMWare است كه مجموعه اي از محصولات متنوع شامل VMWare Server را عرضه مي كند. رتبه دوم، در اختيار شركت مايكروسافت و فناوري Virtual Server 2005 R2 قرار دارد. شركت Critix نيز كه به تازگي مالكيت فناوري Xenserver را (كه در حقيقت يك نسخه تجاري از فناوري مجازي سازي كدباز Xen است) به دست آورده، در رتبه سوم قرار دارد. تمام اين فناوري ها به منظور استفاده در شركت هاي كوچك توليد و عرضه شده اند و امكان دريافت رايگان آن ها از اينترنت وجود دارد. در اينجا، فناوري هاي مذكور را مورد بررسي و آزمون قرار داده ايم.


Virtual Server 2005 R2 SP1
تا هنگام عرضه پلتفرم HyperV توسط مايكروسافت، فناوريVirtual Server 2005 R2 پلتفرم اصلي اين شركت براي مجازي سازي محسوب مي شد. اين فناوري در هر دو نوع پردازنده 32 بيتي و 64 بيتي قابل اجرا بوده و آخرين نگارش آن موسوم به SP1 از فناوري هاي Intel-VT و AMD-V پشتيباني مي كند؛ در حالي كه داشتن فناوري هاي مذكور پيش نياز نيست. سيستم عامل ويندوز بايد روي يك سرور ميزبان نصب شود و بهترين گزينه براي اين كار ويندوز سرور 2003 است. در صورت نصب روي يك سيستم 64 بيتي محدوديت تعداد ماشين هاي مجازي از 64 به512 عدد به ازاي هر سرور افزايش مي يابد. اين در حالي است كه حافظه اختصاصي هريك از ماشين هاي مجازي نيز از 3,64 گيگابايت به 256 گيگابايت مي رسد. توجه به اين نكته ضروري است كه صرف نظر از پردازنده سيستم ميزبان، ماشين هاي مجازي مهمان را فقط مي توانيد به صورت 32 بيتي اجرا كنيد و براي هرماشين مجازي فقط امكان استفاده از يك پردازنده مجازي وجود دارد.



راه اندازي چنين سيستمي بسيار ساده است. كافي است از اجراي IIS توسط سيستم عامل ميزبان مطمئن شده و نرم افزار را با استفاده از برنامه مربوط نصب كنيد. پس از اين كار توسط يك مرورگر و با استفاده از يك مؤلفه ActiveX كه به منظور كنترل راه دور ايجاد شده است، مي توانيد ماشين هاي مجازي را ايجاد و مديريت كنيد. در صورت مديريت مجوزهاي كاربران با استفاده از Active Directory و بهره گيري از ابزار System Center Virtual Machine Manager براي مديريت همزمان چندين سرور، امكان فعال سازي سيستم كدگذاري SSL نيز وجود دارد. ماشين هاي مجازي مهمان مي تواند سيستم عامل هاي ويندوز يا لينوکس باشند كه به منظور بهبود كارايي و سرعت از بسته هاي نرم افزاري Virtual Machine Addition استفاده مي كنند. با وجود اين، از سيستم عامل ويستا فقط براي مقاصد غيرتوليدي پشتيباني مي شود و تعداد پلتفرم هاي لينوکس كه به صورت رسمي پشتيباني مي شوند، محدود است. در آزمون انجام شده دريافتيم مديريت نرم افزار مايكروسافت بسيار ساده است. ماشين هاي مجازي را مي توان از ابتداي كار به وجود آورد، آن ها را كپي و جابه جا كرد و به منظور جابه جايي سرورهاي فيزيكي موجود، ابزارهاي جداگانه اي شامل برنامه ها و تنظيمات مربوطه در دسترس است. قابليت بهينه سازي سيستم به واسطه توزيع كار بين ماشين هاي مجازي يا تخصيص درصد ثابتي از توان پردازشي به هريك از آن ها ويژگي جالب توجهي است. يكي ديگر از ويژگي هاي مفيد اين نرم افزار امكان نصب و دسترسي به هاردديسك هاي مجازي به صورت Offline است. با استفاده از اين ويژگي نيازي به راه اندازي ماشين مجازي مربوط نيست. در نگارش SP1 از ابزار Volume Shadow Copy Service نيز پشتيباني شده و به اين ترتيب امكان تهيه نسخه پشتيبان از ماشين هاي مجازي فعال فراهم شده است. با وجود اين، برخلاف نرم افزار Xenserver Enterprise راهكاري براي انتقال فعال ماشين هاي مجازي وجود ندارد.

VMWare Server 2.0
يكي از مزاياي اصلي VMWare Server اين است كه امكان ميزباني توسط هر دو نوع سرور ويندوز و لينوکس را دارد. هر نوع سرور ممكن است داراي پردازنده 32 يا 64 بيتي باشد. به علاوه، با وجود اين كه استفاده از فناوري هاي مجازي سازي Intel-VT و AMD-V تا هنگامي كه نخواهيد از سيستم عامل هاي مهمان 64 بيتي پشتيباني كنيد، ضروري نيستند، هردو فناوري مذكور پشتيباني شده اند. نرم افزار مورد بررسي در اينجا نسخه آزمايشي VMWare Server 2.0 است كه در اواسط سال 2008 عرضه شد. با وجود اين، براي انجام فرآيند توليد پيشنهاد مي كنيم از نسخه 1.0 اين نرم افزار كه پايداري بسيار بيشتري دارد، استفاده كنيد. تمام نسخه هاي بعد از ويندوز 2000 با پشتيباني از Windows Server 2008 مي توانند نرم افزار VMWare Server را ميزباني كنند. در مقابل، پشتيباني وسيعي ازميزبانان لينوكس شامل 5.1 RHEL (سرنام Red Hat Enterprise Linux) و آخرين نگارش Novell SUSE و Ubuntu به عمل آمده است. به همين ترتيب، فهرستي از سيستم عامل هاي مهمان شامل سولاريس شرکت سان و مجموعه اي از نسخه هاي مختلف ويندوز و لينوكس همراه نسخه هايVista Business ،Windows Server 2008، ش Vista Ultimate و RHEL5 وجود دارد.




ساير بهبودهاي آخرين نسخه شامل قابليت پيكربندي ماشين هاي مجازي با استفاده از هشتاد گيگابايت رم (در نگارش VMWare Server 1.0 رم به 3,6 گيگابايت محدود است) و ده مبدل مجازي شبكه است. در هر دو نگارش قابليت SMP دوطرفه در دسترس بوده و در Server 2.0 به ازاي هر نسخه مي توانيد تا 64 ماشين مجازي را با قابليت پشتيباني از دستگاه هاي پرسرعت USB 2 راه اندازي كنيد. به علاوه، براي تبديل سرورهاي فيزيكي به ماشين هاي مجازي ابزارهاي موردنياز نيز در اختيار بوده و ابزارهاي پيش ساخته متعددي در قالب VMWare وجود دارند. نصب سيستم بسيار ساده است، اما در نحوه مديريت اين محصول تغييرات عمده اي به چشم مي خورد. در Server 1.0 براي ساخت، مديريت و اجراي ماشين هاي مجازي از يك كنسول ويندوز و يك رابط انتخابي وب استفاده مي شود. در VMWare Server 2.0 اين رويكرد با يك كنسول مبتني بر مرورگر جايگزين شده است. با استفاده از اين كنسول دسترسي به ترمينال ها ساده شده، اما از ديدگاه ما كار با آن به سادگي رابط گرافيكي قديمي نيست. به علاوه، در نگارش آزمايشي به چندين اشكال برخورديم كه بايد در نسخه نهايي نرم افزار اصلاح شوند.

Xenserver v4
تفاوت Xenserver با دو محصول ديگر در اين است كه نرم افزار اخير از نوع هايپروايزر(Hypervisor) است. به اين معني كه براي شروع كار با Xenserver به سيستم عامل ميزبان نيازي نداريد. كافي است CD موردنياز براي نصب را درون درايو يك كامپيوتر قرار داده و با استفاده از آن سيستم را راه اندازي كنيد. سپس مي توانيد تمام نرم افزارهاي وردنياز را براي ميزباني ماشين هاي مجازي لينوكس و ويندوز بارگذاري كنيد. هايپروايزر نرم افزار Xenserver از نوع 64 بيتي است، بنابراين با وجود اين كه ماشين هاي مجازي مي توانند به هر دو صورت 32 بيتي يا 64 بيتي اجرا شوند، نيازمند حداقل يك پردازنده64 بيتي هستيد. براي اجراي سيستم عامل هاي مهمان ويندوز نيازمند پردازنده هاي Intel-VT و AMD-V با قابليت پشتيباني از Windows Server 2000 SP4، XP و Server 2003 و همچنين اغلب نسخه هاي اصلي لينوكس به صورت استاندارد هستيد. در نسخه آزمايشي 4,1 كه مورد آزمون قرار گرفت، ويندوز ويستا (فقط در حالت 32 بيتي) در دسترس قرار داشته، به علاوه مقياس پذيري و كارايي اين نگارش كه انتظار مي رود در اواسط سال جاري عرضه شود، افزايش يافته است.

سه نسخه از اين نرم افزار عرضه خواهد شد كه شروع آن با يك نسخه Express رايگان است. اين نگارش براي شركت هاي كوچك كارايي دارد، اما فقط به دو پردازنده فيزيكي و چهار گيگابايت حافظه محدود شده و فقط چهار مهمان فعال را پشتيباني مي كند. بنابراين براي ارائه خدمات به ساير مشتريان بايد از ساير نسخه ها استفاده شود. با به روزرساني سيستم به نسخه هاي Enterprise يا Standard هيچ محدوديتي براي تعداد پردازنده وجود ندارد؛ به علاوه هر سرور مي تواند تا 128 گيگابايت و هر ماشين مجازي تا 32 گيگابايت رم را مورد استفاده قرار دهد. نسخه Enterprise مي تواند از ابزارهاي ذخيره سازي مشترك iSCSI يا NAS نيز بهره گرفته و شامل ابزاري موسوم به Xenmotion است كه امكان جابه جايي ماشين هاي مجازي فعال بين سرورها را فراهم مي كند. با وجود اين، هزينه استفاده از نسخه هاي مذكور كم نيست. به عنوان مثال، امتياز سالانه نسخه Standard همراه پشتيباني، از ششصد دلار آغاز مي شود.

براي مديريت راه دور Xenserver از يك برنامه Xencenter مبتني بر ويندوز استفاده مي شود. برنامه مذكور قابليت مديريت همزمان چندين سرور و ادغام سرورهاي جديد را فراهم مي كند. با وجود اين كه كنسول توكار Xencenter كارايي خوبي دارد، ما ترجيح مي دهيم براي دسترسي به سيستم عامل هاي مهمان ويندوز از Remote Desktop استفاده كنيم. از طرفي ساخت ماشين هاي مجازي جديد با استفاده از قالب هاي آماده، سريع و آسان بوده و مي توانيد قالب هاي دلخواه خود را پيكربندي كنيد. تعداد زيادي از گزينه هاي شبكه و ماشين هاي مجازي وجود دارند كه مي توان از آن ها كپي يا نسخه پشتيبان تهيه كرد. به علاوه، براي ميزبان هاي لينوكس يك ابزار تبديل ماشين هاي فيزيكي به مجازي در اختيار قرار گرفته است. شركت دل نيز به تازگي Xenserver را به عنوان يكي از برنامه هاي استاندارد در سرورهاي Poweredge تعبيه كرده است. يكي ديگر از قابليت هاي مفيد اين نرم افزار سازگاري با قالب Microsoft VHD است.

انتخاب نهايي
انتخاب بين پلتفرم هاي مجازي سازي موجود در اين گروه آزمون بسيار مشکلي است. تمام اين فناوري ها قابليت هاي متعددي داشته و به سادگي براي شرکت هاي كوچك راه اندازي مي شوند، اما بين آن ها محدوديت ها و تفاوت هاي مهمي وجود دارد. براي مثال Virtual Server 2005 R2 SP1 محصول شركت مايكروسافت نيازمند يك ميزبان با مجوز كامل دسترسي است و فقط مي تواند سيستم عامل هاي مهمان 32 بيتي را اجرا كند. در مقابل، سيستم عامل مهمان ممكن است ويندوز يا لينوكس باشد و از رابط مديريت مرورگرمحور زيبايي بهره مند است. به علاوه، امكان راه اندازي مجزاي چندين هاردديسک وجود داشته و مي توان ماشين هاي مجازي را به يك پلتفرم Hyper-V جديد منتقل كرد. اگر يك سرور ويندوز ذخيره در اختيار داريد و محدوديت هاي اين فناوري برايتان مشكل ساز نيست، اين فناوري ارزش امتحان را دارد. در غير اين صورت بهتر است به سراغ ساير فناوري ها برويد. از طرف ديگر، امكان ميزباني VMWare Server توسط ويندوز سرور و لينوكس وجود دارد و از سيستم عامل هاي مهمان 32 و 64 بيتي پشتيباني مي كند. به علاوه، با استفاده از اين فناوري در ماشين هاي مجازي از قابليت SMP مجازي دوطرفه و پشتيباني دستگاه هاي پرسرعت USB2 نيز بهره مند مي شويد.



نرم افزار Xenserver يك هايپروايزر از نوع 64 بيتي است كه مي توان آن را روي يك سرور عادي نصب كرد تا با اجراي سيستم عامل ويندوز يا لينوكس مجموعه اي از ماشين هاي مجازي 32 و 64 بيتي را ميزباني كند.


اين قابليت ها در فناوري مايكروسافت وجود ندارد. به هرحال نسخه VMWare Server 2.0 به صورت آزمايشي عرضه شده و به كارگيري آن براي فرآيند توليد توصيه نمي شود. با وجود اين كه مي توان نرم افزار VMWare Server 1.0 را به عنوان جايگزين فناوري اخير به كار گرفت، بايد توجه داشت نسخه 1.0 كارايي كمتري دارد. بنابراين توصيه ما استفاده از فناوري Xenserver v4 محصول شركت Citrix است. فناوري Xenserver به عنوان يك محصول هايپروايزر بدون نياز به سيستم عامل ميزبان يا هرنوع هزينه اضافي ديگر حداكثر كارايي را در اختيار مي گذارد. اين فناوري از سيستم عامل هاي مهمان 64 بيتي پشتيباني كرده و با وجود اين كه نسخه رايگان Express فقط قابليت اجراي همزمان چهار ماشين مجازي را دارد، قادر است اغلب نيازهاي شرکت هاي كوچك را تأمين كند. به علاوه، نصب و كار با فناوري Xenserver ساده است و آن را به انتخاب مناسبي براي شركت كوچك با سرمايه اندك تبديل مي كند.
زینب بازدید : 17 سه شنبه 15 بهمن 1398 زمان : ۱۹:۲۵ نظرات (0)
با سلام

موارد مورد نیاز برای نصب Virtualizor به شرح ذیل است:
1- توزیع سنت‌او‌اس یا ردهت نسخه 5
2- YUM
3- پشتیبانی از مجازی‌سازی
4- ساخت یک LVM

نحوه تخصیص فضا به پارتیشن‌ها(تجربه شخصی دیتافارم در استفاده بهینه از KVM):
پارتیشن روت با حجم 80 الی 100 گیگابایت: این پارتیشن محل اجتماع کلیه ISO ها و قالبهاست
پارتیشن Swap با حجم مجموع 4 الی 8 گیگابایت، برای سرعت و کیفیت بیشتر هر 2 گیگابایت را یک پارتیشن کنید(بعلت اینکه SWAP تا دو گیگابایت را در عمل استفاده می‌کند)
باقی فضا را به پارتیشن LVM تخصیص دهید(این پارتیشن محل نگه‌داری دیسک‌ سخت سرورها می‌باشد) .


با دستور زیر، هاردها و پارتیشن‌هایی که قصد ایجاد فضای میزبانی سرورهای مجازی را دارید در یک مجموعه به نام ولوم گروپ اضافه می‌کنید. کد: vgcreate vps /dev/sda4 /dev/sdb سپس دستورات زیر را میزنیم:
کد: cd /home wget http://files.virtualizor.com/install.sh chmod 0755 install.sh ./install.sh [email protected] kernel=kvm lvg=vps سپس پس از یک ریبوت می‌توانید از طریق آدرس زیر وارد سرور خود شوید:

http://your-ip-address:4084
https://your-ip-address:4085


این دو مطلب هم بدرد دوستان خواهد خورد:
http://www.webhostingtalk.ir/f10/26928/
http://www.webhostingtalk.ir/f10/26933/
زینب بازدید : 21 شنبه 20 مهر 1398 زمان : ۱۵:۱۵ نظرات (0)
مقایسه ESX با Xen Server و Hyper-V

ESX، اولین، سریع ترین و پایدار ترین شبیه ساز مقیم بر سخت افزار تاریخ کامپیوتر می باشد که در سال ۲۰۰۱ پا به عرصه دنیای شبکه گذاشت و تا به امروز که ۴ نسل از این نرم افزار طراحی و ارائه شده است ، VMware ESXi/ESXدر ده ها هزار شبکه مختلف در حال سرویس دهی می باشد .دیگر زیرساخت های مجازی سازی هنوز به دوران بلوغ و کمال نرسیده اند و برای اینکه بتوانند ثبات و اطمینان را به دیتا سنتر ها هدیه دهند کار های بسیاری برای انجام در پیش رو دارند .
با توجه به شکاف عمیقی که بین VMwareو باقی رقبا از جمله Microsoft ، Oracleو یا Citrixبوجود امده ، طبیعی است که هرگاه تلاش های رقبا ، انان را به نسل موجود VMwareنزدیک کند ESXبرای ارائه نسل بعدی و تمدید این شکاف اماده خواهد بود. به بیان بهتر این فاصله بوجود امده موجب گردیده تا VMwareهمیشه برگ برنده ای داشته باشد تا بتواند تمایز خود را به همگان اثبات کند .در این قسمت به صورت اجمالی امکانات و توانائی های VMwareدر برابر شرکت های قدرتمندی همچون Microsoftو Citrixرا قیاس می کنیم.
- فضای مورد نیاز برای استقرار نرم افزار
•VMware: نسخه رایگان ESXiتنها به MB70 فضا نیاز دارد .
•Microsoft Hyper-V: در صورتی که به صورت Server Core Only استفاده شود بهGB2 و در صورتی که از Full Windows Installationاستفاده شود بهGB ۱۰ فضا نیاز است .
•Citrix Xen Server: فضای مورد نیاز این نرم افزار به طور ثابت GB1.8 می باشد .
- سیستم عامل مورد نیاز برای اجرا
•VMware: نسخه رایگان ESXiبدون نیاز به سیستم عامل پایه عمل نموده و مستقیما با سخت افزار ارتباط برقرار می کند، نسخه تجاری ESXبر پایه Red Hat Linuxتغییر یافته توسط شرکت VMwareعمل می نماید .
•Microsoft Hyper-V: این نرم افزار بر پایه سیستم عامل Microsoft Windows Server 2008سرویس دهی می کند .
•Citrix Xen Server: این نرم افزار بر پایه سیستم عامل Linux NetBSDسرویس دهی می کند .
- درایور های سخت افزاری
•VMware:درایور ها بر اساس حجم انبوهی از تولید کننده ها در این نرم افزار قرار داده شده اند.
•Microsoft Hyper-V: درایور های استاندارد Windows .
•Citrix Xen Server: درایور های استاندارد Linux.
- مدیریت پیشرفته حافظه RAM
•VMware: قابلیت استفاده از حافظه بلا استفاده یک ماشین برای یک ماشین دیگر .
•Microsoft Hyper-V: این قابلیت وجود ندارد .
•Citric Xen Server: این قابلیت وجود ندارد .
- مدیریت پیشرفته فضای مورد استفاده ( Storage)
•VMware: امکانات پیشرفته ای از قبیل sVmotionبه شما این امکان را می دهد که سرور مجازی را به صورت زنده و در حال سرویس دهی از یک SAN Storageبه مکان دیگری انتقال دهید .
•Microsoft Hyper-V: چنین گزینه ای در این نرم افزار وجود ندارد .
•Citrix Xen Server: چنین گزینه ای در این نرم افزار وجود ندارد .
- سرعت انتقال اطلاعات هارد دیسک مجازی I/O
•VMware: بر اساس تکنولوژی سخت افزاری مورد استفاده محاسبه می گردد و عملا برابر با توان سخت افزاری می باشد .
•Microsoft Hyper-V: حد اکثر برابر با گلوگاه (Bottleneck) سیستم عامل Windows Server 2008.
•Citrix Xen Server: حد اکثر برابر با گلوگاه (Bottleneck) سیستم عامل میزبان .
- انعطاف پذیری در اضافه نمودن منابع سخت افزاری
•VMware: امکان اضافه نمودن RAMو CPUدر حالت فعال بدون نیاز به توقف سرور مجازی به شرطی که سیستم عامل میهمان پشتیبانی کند . امکان افزودن حجم هارد دیسک و یا یک هارد دیسک جدید در حالت فعال ، امکان اضافه نمودن کارت شبکه در حالت فعال و . . .
•Microsoft Hyper-V: امکان اضافه نمودن هارد دیسک جدید در حالت فعال .
•Citrix Xen Server: امکاناتی در این زمینه وجود ندارد
زینب بازدید : 17 چهارشنبه 03 مهر 1398 زمان : ۰۴:۳۰ نظرات (0)
1

تعداد صفحات : 1

موضوعات
لینک دوستان
پیوندهی روزانه
  • آرشیو لینک ها
  • صفحات جداگانه
    آمار سیت
  • کل مطالب : 2,725
  • کل نظرات : 0
  • افراد آنلین : 16
  • تعداد اعضا : 0
  • بازدید امروز : 5,649
  • باردید دیروز : 6,295
  • بازدید هفته : 18,046
  • بازدید ماه : 71,631
  • بازدید سال : 664,473
  • بازدید کلی : 2,049,696