loading...
 

شاپ کیپر

شاپ کیپر

  1. شاپ کیپر
  2. مباحث و منابع آموزشي


بهترین توزیع لینوکس برای نت‌بوک‌ چیست؟ اگر شما هم از جمله افرادی هستید که یکی از این نت‌‌بوک‌های کوچک جذاب را در دست دارید شاید این سوال را از خود بپرسید که کدام توزیع لینوکس برای کار با سی پی یو های ARM و Atom بهتر طراحی شده است.



حتما بر روی نت‌بوک خود از ویندوز 7 یا XP استفاده می‌کنید ولی به نظر من این دو نسخه ویندوز بطور خاص برای کار با نت‌بوک‌ها و صفحات کوچک که شرایط متفاوتی با کامپیوترهای شخصی و لپ تاپ‌ها دارند طراحی نشده‌اند که این می‌تواند برای کاربران مشکل زا باشد. خب حالا که روی نت‌بوک‌ها دیگر بهانه بازی‌های کامپیوتری و نرم‌افزارهای تخصصی را ندارید چرا اینبار از یک توزیع لینوکس استفاده نمی‌کنید ؟
لینوکس‌ خیلی خوب روی نت‌بوک‌ها اجرا می‌شود ولی انتخاب یه توزیع مناسب برای اینکار دشوار است. یک توزیع مناسب باید براحتی نصب شود، سخت‌افزارهای نت‌بوک را بخوبی پشتیبانی کند و رابط کاربری متناسب با ویژگی های یک نت‌بوک داشته باشد.

Ubuntu Netbook Remix: در حال حاضر اوبونتو یکی از بهترین انتخاب‌های موجود است. براحتی نصب می‌شود، کار با آن آسان است و برای صفحات کوچک بسیار مناسب. پشتبانی بسیار خوبی از سخت افزارها دارد وقتی روی Asus Eeepc نصب می‌شود تمام قطعات کار می‌کنند و با یک گیگ رم بسیار سریع است. گذشته از این او هم خون اوبونتو بزرگ است با مخازن بزرگی از پکیج های قابل نصب، سرویس Ubuntu One و یک گروه کاربری بزرگ و مجموعه‌ای از برنامه‌های کاربردی که در خود جای داده است.



Kubuntu Netbook Remix: برای طرفداران KDE کوبونتو انتخاب اول است. برای این توزیع از نسخه 10.4 یک دسکتاپ پلاسما مختص نت‌بوک‌ها و صفحات کوچک طراحی شد که استفاده از آن را برای نت بوک‌ها انعطاف پذیر می‌کند. اگر شما بر روی کامپیوتر شخصی خود از کوبونتواستفاده می‌کند و از طرفدارن KDE هستید، دسکتاپ پلاسما نت‌بوک کوبونتو برای شما بسیار جالب و جذاب خواهد بود.





Julicloud: یک توزیع مناسب کار با سرویس‌های تحت و شبکه‌های اجتماعی است که صد‌ها اپلیکیشن رایگان آماده نصب را در اختیارتان می‌گذارد تا با یک کلیک آنها را نصب و استفاده کنید. با Julicloud می‌توانید در سرویس‌های وب 2 فعالیت کنید و پروفایل فیسبوک و تویتر خود را آپدیت نمایید، پیوسته فایلهایتان را به سرویس‌های ذخیره سازی آنلاین منتقل کنید یا با سایر کاربران ارتباط داشته باشید.
این توزیع را می‌توانید به راحتی در کنار ویندوز نصب کنید و یا همچون اوبونتو بر روی فلش مموری‌ها همراه داشته باشید.






زینب بازدید : 2 شنبه 28 تير 1399 زمان : ۱۹:۳۵ نظرات (0)
1. مقدمه

Windows Server 2008 R2 دنیای عظیمی از قابلیت های مخفی، امکانات و ابزارهایی است که می توانند زندگی یک ITPro را آسان تر کنند. ITProهایی که از Windows Server 2008 R2 استفاده می کنند، این ابزارها را جزو ملزومات اصلی برای کوچ کردن به Windows Server 2012 و یا قدرت بخشیدن به سرورهای فعلی شان میدانند.

با این که مایکروسافت به تبلیغ و ترویج قابلیت ها و مزایای Windows Server 2012 مشغول است، هنوز تعداد زیادی از ITProها هستند که می خواهند (و به احتمال زیاد مجبورند) که از محیط Windows Server 2008 استفاده کنند. برای آن هم دلایل زیادی وجود دارد که مهم ترین آن ها محدودیت بودجه و نیازها است. به همین سادگی می توان فهمید که بسیاری از ITProها عجله ای برای حرکت به سمت Windows Server 2012 را ندارند.

یکی دیگر از دلایل این عدم حرکت متخصصین فناوری اطلاعات به سمت Windows Server 2012 این است که Windows Server 2008 R2 همچنان ویژگی ها و قابلیت هایی دارد که کمتر کسی از آن ها خبر دارد و زندگی را به کام متخصصین فناوری اطلاعات شیرین کرده اند. همچنین پیدا کردن این نکته های نوشته نشده در Windows Server 2012 کمی زمان بر است – درسته که بگم بیشتر آن ها مستندسازی شده اند فقط پیدا کردن آن ها ممکن نیست. به هر حال چند نکته را گردآوری کرده ام که هر ITProای باید در هنگام کار با Windows Server 2008 R2 از آن ها مطلع باشد.

2. Windows PowerShell

اگرچه بیشتر ITProها درباره Windows PowerShell اطلاعاتی دارند، بسیاری از قدرتی که این ابزار به مدیریت Windows Server 2008 می دهد، خبر ندارند. PowerShell آرایه بزرگی از دستورات و syntaxها را به ارمغان آورده که کارهای سخت و طاقت فرسای روزانه را بسیار آسان می کند. دیگه چی؟ PowerShell یکی از بهترین کمک های اولیه برای حل آسن و پرسرعت مشکلات فنی است. این ها تنها چند دلیل از دلایلی بود که یک ITPro می خواهد که استاد PowerShell و دستورات رفع اشکال شود.

در زیر چند دستور پرکاربرد که در PowerShell اجرا می شوند را آورده ام:


پیداکردن سازنده و مدل کامپیوتر:1 Get-WmiObject -Class Win32_ComputerSystem




اطلاعاتی را درباره BIOS می دهد:1 Get-WmiObject -Class Win32_BIOS –ComputerName




پیدا کردن username کاربری که login کرده است:1 Get-WmiObject -Class Win32_ComputerSystem -Property UserName –ComputerName




آدرس های IP اختصاص داده شده به این کامپیوتر را نشان می دهد:1 Get-WmiObject -Class Win32_NetworkAdapterConfiguration -Filter IPEnabled=TRUE -ComputerName . | Format-Table -Property IPAddress





نصب یک بسته MSI بر روی یک کامپیوتر ریموت:1 (Get-WMIObject -ComputerName TARGETMACHINE -List | Where-Object -FilterScript {$_.Name -eq "Win32_Product"}).Install(MACHINEWHEREMSIRESIDESp athpackage.msi)




حذف یک بسته MSI از روی کامپیوتر فعلی:1 (Get-WmiObject -Class Win32_Product -Filter "Name=product_to_remove" -ComputerName . ).Uninstall()




به صورت ریموت یک کامپیوتر را بعد از یک دقیقه خاموش کن:1 Start-Sleep 60; Restart-Computer –Force –ComputerName TARGETMACHINE




وصل شدن به یک session مربوط به PowerShell (باید از قیل remote management را فعال کنید):1 enter-pssession TARGETMACHINE




Upgrade و نصب یک بسته نرم افزاری MSI:1 (Get-WmiObject -Class Win32_Product -ComputerName . –Filter "Name=name_of_app_to_be_upgraded").Upgrade(MACH INEWHEREMSIRESIDESpathupgrade_package.msi)




اطلاعات IP دسنگاه فعلی را با جزییات بیشتر نمایش می دهد:1 Get-WmiObject -Class Win32_NetworkAdapterConfiguration -Filter IPEnabled=TRUE -ComputerName . | Select-Object -Property [a-z]* -ExcludeProperty IPX*,WINS*



مثال های بالا تنها چند نمونه از کارهایی بود که می توانید با PowerShell انجام دهید. با این وجود همین چند مثال اهمیت PowerShell را برای مدیریت سرورهای local و remote بیان می کند. دیگه چی؟ بسیاری از این دستورات می توانند بر روی کامپیوترهای کلاینت هم برای ساده سازی مدیریت و عیب یابی اجرا شوند.

در آدرس زیر منابع بسیاری برای آشنایی با PowerShell گنجانده شده است: PowerShellMagazine.com

نویسنده : پویا فضلعلی
منبع : انجمن تخصصی فناوری اطلاعات ایران

نکته :: اولین و دومین نکته ای که هر ITPro باید از Windows Server 2008 R2 بداند
زینب بازدید : 4 جمعه 13 تير 1399 زمان : ۱۰:۴۵ نظرات (0)
برای ایجاد DNS template جدید مراحل زیر را دنبال کنید.
1- با یوزر admin ( مدیر) وارد کلوکسو ( kloxo ) شوید.
2- از منوی resources قسمت DNS Templates
3- در صفحه DNS Template ،تب های DNS Templates و Add DNS Template را مشاهده می کنید که اگر از قبل template داشتید درقسمت DNS Templates نمایش داده می شود.
4- برای درست کردن یک template جدید بر روی تب Add DNS Template کلیک کنید.
5- در صفحه Add DNS Template شما باید اطلاعات مربوط به DNS را وارد کنید.

توجه داشته باشبد که نام template دلخواه می باشد .و همچنین بهتر است در کادر مربوط به Primary DNS و Second DNS به صورت :
ns1.yourdomain.com و ns2.yourdomain.com
باشد.
در ضمن به جای yourdomain.com باید نام دامنه خود را جایگزین نمایید.
5- بعد از انجام تنظیمات بر روی گزینه add کلیک کنید.
6-حال در قسمت DNS Templates می توانید template جدیدی را که ایجاد کردید مشاهده نمایید.

7- برای ادیت کردن رکورد های DNS مانند A Record , NS,CNAME ,MX و TXT بر روی template کلیک کنید.
زینب بازدید : 7 يكشنبه 21 ارديبهشت 1399 زمان : ۱۹:۵۰ نظرات (0)




یکی از مهمترین مسائلی که در سیستم عامل لینوکس مطرح است، چگونگی اتصال به اینترنت و استفاده از سرویس دهنده های وب است.
به طور معمولی، حسابهای PPP مخفف Point to Point Protocol ، برای شماره گیری از طریق خط تلفن و مودم برای ورود به شبکه اینترنت استفاده می شوند.



رابط گرافیکی لینوکس، ابزارهای خوبی برای ایجاد حسابهای PPP دارد. ابزارهایی که ارتباط با اینترنت را در لینوکس راحتتر می سازند عبارتند از :
ابزارهای RP۳ در GNOME و KPPP برای KDE . البته هر یک از این دو را می توان در رابط گرافیکی دیگر استفاده کرد. اما بهتر است که از هر ابزار در محیط خود استفاده شود.
نکته دیگر، پشتیبانی شدن مودم شما توسط لینوکس است. نسخه های جدید لینوکس، سخت افزارهای بسیاری را پشتیبانی می کند اما شما باید باز هم اطمینان حاصل کنید. برای این کار می توانید به سایت سازنده مودم خود مراجعه کرده و اطلاعات لازم در این مورد را بدست آورید. در سایت redhat.com نیز می توانید از سخت افزارهای پشتیبانی شده در لینوکس مطلع شوید.

● استفاده از RP۳ در GNOME :
برای اجرای برنامه RP۳ ، از منوی اصلی GNOME گزینه Panel و سپس Add Applet سپس Network و سپس RH PPP Dialer را انتخاب کنید. با این کار، این برای اجرا شده و آیکون آن نیز روی پنل شما اضافه خواهد شد. برای اجرای این برنامه در خط فرمان نیز می توانید این دستور را تایپ کرده و Enter بزنید :
user/bin/rp۳ برای مشاهده تمامی ابزارهای شبکه و تنظیمات مربوط به آن از منوی اصلی GNOME گزینه Programs و سپس Internet و سپس گزینه RH Network Monitor را انتخاب کنید.

● ایجاد یک اتصال جدید :
برای بوجود آوردن یک اتصال جدید، RP۳ را اجرا کنید. حال از مسیر قبلی، در گزینه Intrnet گزینه DialUp Configuration Tool را انتخاب کنید. اگر شما مودم یا کارت شبکه خود را هنوز پیکربندی نکرده باشید، با پنجره Add New Internet Connection روبرو خواهید شد. در ادامه کار، اگر لینوکس، مودم شما را شناسایی نکرد، شما می توانید در پنجره Edit Modem Properties ، مشخصات مودم خود شامل Port نصب شده، سرعت مودم، نوع خط تلفن و... را وارد کنید.

● مقایسه پورتهای ویندوز و لینوکس :
com۱ = /dev/ttys۰
com۲ = /dev/ttys۱
com۳ = /dev/ttys۲
com۴ = /dev/ttys۳
در ادامه شناسایی مودم، باید یک شماره تلفن که به وسیله آن به سرویس دهنده اینترنت وصل می شوید، وارد کنید. اگر سرویس دهنده اینترنت در شهر خودتان است، نیازی به وارد کردن کد شهر یا کشور ندارید. در ادامه کار هم باید username و password خود را که برای اتصال به اینترنت دارید، وارد کنید. در قسمت بعدی هم نوع ISP که از آن استفاده می کنید، را انتخاب کنید.

● برقراری و قطع ارتباط :
پس از اتمام کار یکبار دیگر RP۳ را اجرا کنید. اتصال PPP ای که ساخته اید را انتخاب کنید. حال بر روی مانیتور RP۳ ( جعبه سیاه و کوچکی که روی پنل می آید ) کلیک چپ کنید. اگر در پاسخ به سوالی که می پرسد آیا می خواهید ارتباط آغاز شود، yes بزنید، ارتباط آغاز شده و به همین طریق نیز می توانید ارتباط را قطع کنید.
در ضمن برای پیکربندی و سفارشی کردن روش اتصال و اطلاعات اتصال، می توانید روی مانیتور RP۳ کلیک راست کرده و گزینه Configure PPP را انتخاب کنید و در پنجره Internet Connectins به این کار بپردازید.








زینب بازدید : 15 دوشنبه 15 ارديبهشت 1399 زمان : ۱۷:۳۵ نظرات (0)
ساختار منطقی شبکه طرز استفاده کمپیوتر ها را از وسایل انتقال داده مانند کیبل را تعیین و کنترول میکند . ساختار ها منطقی که در شبکه های محلی Local Area Network یا استفاده میشود قرار ذیل اند .

ساختار توزیعی Broadest ساختار Token Passing
در ساختار توزیعی هر host های دیگر داده خود را بالای وسیله شبکه روان میکند . Hostها میتواند بدون در نظر گرفتن نوبت داده خود را روان کند تکنالوژی Ethernet به همین اساس کار میکند.
در ساختار Token Ring یک سگنال ا لکترونیکی که بنام Token یاد میشود ، به شکل دورانی در شبکه از یک Host به Host دیگر میرود.اگر Host معلومات داده برای فرستادن نداشته باشد . Token را به host دیگر پاس میدهد. تکنالوژی token Ring و
(Fiber Distributed داده Interface) FDDI از همین ساختار منطقی استفاده میکند.
ظرفیت ارتباط ‌‌‌ Bandwidth مقدار معلومات یکه در یک لین شبکه در یک وقت معین جریان پیدا کرده میتواند به نام ظرفیت ارتباط یاد میشود . وقتیکه با شبکه سروکار داریم باید روی دلایل ذیل ظرفیت ارتباط را بفهمیم .
1 . ظرفیت ارتباط محدود Finite است قوانین فزیکی و تکنالوژی ، ظرفیت ارتباط را محدود میسازد نظربه ساختمان فزیکی یک وسیله ظرفیت ارتباط وسایل Media فرق میکند . وهمچنین تکنالوژی به چه سرعت میتواند . داده را بالای Media قرار دهد مثلاً سرعت مودیم modem در صورت استفاده از کیبل TP Twisted Pair را 56Kbps محدود است تکنالوژی DSL (Digital Subscriber Line) هم از کیبل TP استفاده میکند ولی دارای سرعت بیشتر است. کیبل نوری فایبر Fiber Optic نظربه توانایی فزیکی خود در تیوری دارای ظرفیت ارتباط نا محدود بوده ولی ظرفیت ارتبا ط حقیقی توسط تکنالوژی که داده را بالای فایبر می گذارد مربوط مشود .
2. ظرفیت ارتباط مفت نیست . برای LAN میتوانیم از وسایل استفاده کینم . که دارای ظرفیت ارتباط زیاد باشد ولی در WAN باید ظرفیت ارتباط را ازتهیه کننده گان خدمات انترنیت یا ISP ( Internet Services Provider) خریداری نمایم پس مهم است تا ظرفیت ارتباط را بفهمیم .
3. ظرفیت ارتباط یک عامل مهم در اثنای بررسی و تحلیل اجراات شبکه میباشد . هم چنین در اثنای دیزاین شبکه های جدید نیز ظرفیت ارتباط دارای اهمیت میباشد
4. ضرورت به ظرفیت ارتباط روز به روز زیاد میشود . هرقدر که تکنالوژی سریع به میان می آید . به همان اندازه پروگرام ها پیشرفت نموده وبه ظرفیت ارتباط زیاد ضرورت پیدا میکند .
برای درک بهتر مفهوم ظرفیت ارتباط شبکه آب را مثال آورده میتوانیم . در شبکه آب نل هایکه دارای قطر متفاوت است جهت رساندن آب استفاده میشود . قطر نل را میتوانیم . با ظرفیت ارتباط مقایسه نماییم .
واحد قیاسی برای ظرفیت ارتباط در عبور رقمی Digital Transmission به بت در یک ثانیه bit per second BPS
اندازه میشود . واحدات بزرگتر آن عبارت اند از :
کیلو بت در ثانیه Kbps
میگا بت در ثانیه Mbps
گیگا بت در ثانیه Gbps
ترابت در ثانیه Tbps
جدول ذیل واحدات رانشان میدهد .

Unit of Bandwidth Abbreviation Equivalence 1 bps = fundamental unit of bandwidth Bps Bite per second 1 kbps = 1,000 bps = 103 bps Kbps Kilobits per second 1 mega = 1,000,000 pbs = 106 bps Mpbs Mega bots per second 1 Giga = 1,000,000,000 bps = 109bps Gpbs Gigabits per second 1 Terabits= 1,000,000,000,000 bps = 1012 bps Tpbs Terabits per second

توان عملیاتی (Throughput)
توان عملیاتی عبارت از ظرفیت ارتباط حقیقی و اندازه شده است . در وقت معین از روز در راه معین شبکه ودر اثنای که نوع معین از داده را به کمپیوتر خود می آوریم یعنی توان عملیاتی عبارت از مقدار معلومات است که به کمپیوتر ما می آید . وظرفیت ارتباط عبارت از مقدار معلومات است که آمده میتواند . قطر نل آب را با ظرفیت ارتباط ، وو مقدار آب که می آید به توان عملیاتی مقایسه کرده میتوانیم . توان عملیاتی همیشه کمتر از ظرفیت ارتباط میباشد . عوامل ذیل توان عملیاتی را تعین میکند .
1. وسایل شبکه
2. نوع داده
3. ساختار شبکه
4. تعداد استفاده کننده گان شبکه
5. نوع کمپیوتر استفاده کننده .
6. نوع کمپیوتر سرور
7. شرایط برق
برای محاسبه نمودن وقت عبور دادن داده وفایل ها نیز از ظرفیت ارتباط Bandwidth و توان عملیاتی Throughput استفاده میشود . برای این محاسبه از دو فورمول ذیل استفاده کرده میتوانیم .
در فورمول فوق :
T: وقت مورد ضرورت برای عبوردادن داده
S: مقدار معلومات
BW: ظرفیت ارتباط
P: توان عملیاتی


http://www.ahmadfawaddost.blogfa.com/post-36.aspx
زینب بازدید : 10 يكشنبه 31 فروردين 1399 زمان : ۰۴:۲۵ نظرات (0)
تعریف شبکه به زبان ساده عبارت است از مجموعه‌ای از رایانه‌ که به هم وصل شده‌اند. یک شبکه رایانه‌ای می‌تواند در یک اتاق، ساختمان، شهر یا حتی در چند کشور قرار داشته باشد. بنابراین لزوما مفهوم شبکه بر اساس میزان بزرگی یا کوچکی آن نخواهد بود و از متصل شدن دو رایانه به یکدیگر نیز یک شبکه ابتدایی ایجاد می‌شود.برای راه‌اندازی یک شبکه به سه وسیله اصلی که کارت شبکه، کابل شبکه و سوئیچ است نیاز داریم.1ـ کارت شبکه

همان طور که در تصویر می‌بینیم مانند مودم و کارت صدا یا کارت گرافیک، یک کارت داخلی رایانه است که روی مادربورد وصل شده و به جای مثلا کارت‌صدا که به اسپیکر یا کارت گرافیک که به مانیتور وصل می‌شود، به کابل شبکه وصل خواهد شد. کارت شبکه، هم به صورت اینترنال (داخلی) در بازار قابل خرید است و هم این‌که بیشتر مادربورد‌های امروزی به صورت پیش‌فرض، روی خودشان (onboard) دارای یک یا دو کارت شبکه هستند. البته کارت شبکه‌های دیگری همراه با تبدیل usb و... نیز در بازار پیدا می‌شود که در اینجا مورد بحث ما نیست.2ـ کابل شبکه

کابل شبکه در ابعاد مختلف از حدود نیم متر تا متراژ‌های بالاتر و به صورت آماده در بازار موجود است و نیازی به سوکت کردن توسط خود کاربر ندارد. اما برای متراژ‌های بالا باید پس از تهیه کابل شبکه و سوکت‌ها، با دستگاه مخصوص نصب سوکت این کار را انجام داد. البته این کار به تخصص نیاز دارد و ما به آن نخواهیم پرداخت.فرض را بر این می‌گیریم که کابل مورد نظر را به صورت آماده و با متراژ دلخواه در اختیار دارید.3ـ سوئیچ

ساده‌ترین راه برای تعریف سوئیچ آن است که ما یک سه راهی برق را در نظر بگیریم که اگر به برق وصل شود به تعداد پریز‌های موجود به دستگاه‌های مختلف برق‌رسانی می‌کند. سوئیچ نیز همان طور که در تصویر می‌بینید دارای پورت‌های متعدد شبکه است که مانند یک سه‌راهی برق که وظیفه تقسیم برق را برعهده دارد، وظیفه تقسیم داده‌های شبکه بین رایانه‌‌ها را انجام می‌دهد. تعداد رایانه‌‌هایی که با سوئیچ تغذیه می‌شوند به تعداد پورت‌های موجود در آن بستگی دارد. در بازار سوئیچ‌های 4، 5، 8، 16، 24، 32 و 48 پورت موجود است. در صورت نیاز به پورت‌های بیشتر می‌توان از دو یا چند سوئیچ استفاده کرد.پس از تعیین مکان قرار گرفتن رایانه‌‌ها، جایی را نیز برای سوئیچ تعیین می‌کنیم. برای جلوگیری از آسیب دیدن سوئیچ آن را درون جعبه‌ای قفسه‌مانند قرارمی‌دهند که به آن رک(rack) می‌گویند البته برای سوئیچ‌های کوچک‌تر مانند هشت پورت و شبکه‌هایی که یک سوئیچ دارند الزامی به استفاده از رک نیست و این مساله به سلیقه طراح شبکه بستگی دارد حالا به کارت شبکه هر رایانه یک کابل شبکه نصب کرده و تمامی کابل‌های شبکه را به سوئیچ وصل می‌کنیم.بعد از اطمینان از صحت نصب فیزیکی شبکه، به سراغ تنظیمات نرم‌افزاری شبکه می‌رویم که مهم‌ترین بخش آن تنظیمات آدرس آی.پی (ip address) است.در توضیح آدرس آی.پی می‌توان گفت کوچه‌ای را ترسیم کنید که ده خانه در آن وجود دارد و پلاک هر خانه معرف نشانی آن خانه است. در شبکه نیز آدرس آی.پی کار پلاک را به عهده دارد و هر رایانه با یک شماره شناخته می‌شود.به دلیل این‌ که شبکه مورد نظر ما یک شبکه ساده است، از آی.پی آدرس کلاس C استفاده می‌کنیم، محدوده آی.پی در این شبکه بنا بر طراحی خودمان برای مثلا ده رایانه از 192.168.1.1تا 192.168.1.10 است. ذکر این نکته ضروری است که این طراحی با در نظر گرفتن شبکه ساده‌ای است که ما برای ده رایانه بدون سرور در نظر گرفته‌ایم. در صورت وجود سرور در شبکه می‌توان بدون دادن ip به هر دستگاه، فقط با راه‌اندازی سرویس DHCP روی سرور و تعیین رنج ip طوری شبکه را تنظیم کرد که رایانه‌ها به صورت اتوماتیک ip بگیرند.

حال به نحوه دادن آی.پی آدرس در شبکه می‌پردازیم:

1ـ ابتدا به قسمت کنترل پنل رفته سپس Network Connection را انتخاب کنید.2ـ روی local area connection کلیک راست کرده و گزینه آخر یعنی Properties را انتخاب کنید.3ـ Internet Protocol (TCP‌/‌IP) را انتخاب کرده و دکمه Properties را بزنید.در اینجا به طور مشخص می‌توانید از دو گزینه اختصاص آی.پی آدرس به صورت دستی یا خودکار استفاده کنید.برای رایانه اول آدرس (192.168.1.1) را مشخص کرده و برای Subnet Mask پیش‌فرض برای کلاس c از 255.255.255.0 استفاده می‌کنیم.
در رایانه‌‌های بعدی نیز به عدد آخر آدرس آی.پی یک عدد اضافه کرده و با استفاده از همان Subnet Mask، به ترتیب همین کار را ادامه می‌دهیم .حالا تنظیمات مربوط به شبکه انجام شده و برای امتحان کردن درستی کار، می‌توانیم با زدن دستور Ping IpAdress به صورت زیر ارتباط بین دو رایانه را بسنجید:C:‌/‌»ping 192.168.1.2
با وارد کردن دستور بالا ارتباط بین دستگاه مبدا و دستگاه با ip192.168.1.2 مورد بررسی قرار می‌گیرد. در صورت وجود ارتباط نتیجه زیر حاصل خواهد شد.
در ویندوز یکی از رایانه‌‌های متصل به شبکه به قسمت Run رفته و IP Address یکی از رایانه‌‌های دیگر را همراه با دو backslash می‌زنیم.حالا خواهیم دید فایل‌ها یا پرینتری که در دستگاه مقصد به اشتراک گذاشته شده روی دستگاه مبدا قابل دیدن است. گفتنی است برای به اشتراک گذاشتن فولدرها و پرینتر موجود در شبکه باید روی آیکون آنها کلیک راست کرده و با رفتن به properties از گزینه sharing استفاده کنیم.

ترفند 1: اگر در خانه قصد چنین کاری را دارید و سوئیچ ندارید می‌توانید از مودم ADSL خود که چند پورت شبکه دارد استفاده کنید.

ترفند 2: برای جابه‌جایی اطلاعات بین دو رایانه نیاز به سوئیچ نیست، فقط کافی است با کابل کراس (Cross) دو دستگاه را مستقیم به هم وصل کرده و با اختصاص آدرس آی.پی کلاس c فایل‌های بین دو رایانه را جابه‌جا کنید. کابل کراس را نیز می‌توانید از بازار رایانه تهیه کنید.
زینب بازدید : 17 پنجشنبه 22 اسفند 1398 زمان : ۱۱:۴۰ نظرات (0)
مسدود کردن سر ویس های بیت تورنت و p2p در میکروتیک

با سلام خدمت بازدید کنندگان محترم سایت
خب و اما آموزش امر نحوه بستن یک سرویس Point 2 Point هست
داخل میکروتیک به راحتی میتوان ف.ی.لت.ر رول های چند لایه ای تعریف کرد
امروز به مبحث سرویس های p2p میپردازیم

برای مطالعه آموزش به ادامه مطلب مراجعه کنید
ابتدا وارد winbox شوید و به مسیر زیر بروید
IP > Firewall > Filter Rule
یک رول جدید اضافه کنید
اطلاعات
Chain : Forward
Action : Drop
p2p : bit-torrent


برای دیدن سایز واقعی روی توصیر کلیک کنید
—–
شما در قسمت p2p اپشن های زیادی دارید که میتوانید برای هر سرویس که دوست دارید مسدود کنید یک رول بنویسید
همچنین اگر میخواهید که کاربرانتان سرویس تورنت راه اندازی نکنند میتوانید chain را بر روی inpout قرار دهید

بقیه فیلد ها هم بصورت زیر تو و تخصصی تر میشوند
در قسمت src این رول را برای یک کاربر با ادرس ایپی خاص اعمال کنید
یا قسمت dst می توانید یک سرور با ip خاص را مسدود کنید
و در اخر به سربرگ action رفته و action = drop قرار دهید .
به دلیل پیچیده شدن از توضیح بقیه موارد می پرهیزیم ..

موفق باشید

منبع : http://www.achoopani.ir/
زینب بازدید : 14 شنبه 03 اسفند 1398 زمان : ۱۰:۵۰ نظرات (0)
سلام دوستان...
متن زیر اشاره و مروری کوتاه است بر مدارک لینوکسی و شرحی بر مباحث آنها که در "ماهنامه شبکه" به انتشار رسیده. تصمیم گرفتم برای علاقه مندان قرار بدم ،امیدوارم مفید واقع بشه...

>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>

مدارك لينوكس‌كاران


اشاره :
تمايل به كسب مدارك بين‌المللي لينوكس، روز به روز در جامعه طرفداران اُپن‌سورس و اين سيستم‌عامل محبوب افزايش مي‌يابد. اين مدارك را برحسب ارايه‌دهندگان آن‌ها مي‌توان به دو دسته تقسيم نمود. دسته اول مداركي هستند كه توسط ارائه‌دهندگان لينوكس و با گرايش بيشتر به محصول اختصاصي خودشان ارايه مي‌شود، مثل مدارك مربوط به شركت ردهت كه لينوكس RedHat و مدرك شركت ناول كه لينوكس SuSE را شامل مي‌شود. دسته دوم، مداركي هستند كه توسط مؤسسات آموزشي مثل CompTIA و يا انجمن‌هاي مهم طرفدار اين سيستم‌عامل مثل انستيتوي حرفه‌اي لينوكس‌كاران عرضه مي‌شود. در اين مقاله نگاهي به هر دو گروه مدرك موجود در دنياي لينوكس خواهيم داشت.


مدرك +Linux
اين مدرك يكي از معتبرترين مدارك بين‌المللي در حوزه سيستم‌عامل لينوكس است. داوطلباني كه موفق به كسب مدارك مذكور شوند، قادر خواهند بود اين سيستم‌عامل را نصب و پيكربندي كرده، براي مقاصد مختلف آن را آماده نموده و اشكالات پيش آمده را رفع كنند. شركت كامپتيا حداقل شش‌ماه تجربه كاري مفيد در محيط سيستم‌عامل لينوكس را پيش شرط اخذ اين مدرك براي داوطلبان اعلام كرده است. يك فرد داراي مدرك +Linux به عنوان شخصي كه مفاهيم دنياي اُپن‌سورس را به طور كامل درك كرده و قادر است كليه تنظيمات مربوط به لينوكس از جمله تنظيمات مديريتي، اعطاي مجوز استفاده به كاربران، نصب و پيكربندي برنامه‌ها و نرم‌افزارهاي مختلف و همچنين برقراري ارتباط با ساير كامپيوترها در محيط شبكه و مديريت فايل‌ها و عمليات ذخيره‌سازي بر روي ادوات مربوطه را انجام دهد، شناخته مي‌شود.


آزمون +Linux به خودي خود داراي هيچ پيش نيازي نيست اما باز هم شركت كامپتيا داشتن اطلاعاتي در حد مدارك +A يا +Network را به داوطلبان توصيه مي‌كند. آزمون +Linux كه شامل 94سؤال با 90 دقيقه زمان پاسخ است در كل 900 امتياز دارد كه داوطلب بايد حداقل 655 امتياز از آن را كسب كند.


مزايا
شركت كامپتيا براي دارندگان مدرك +Linux، حرفه‌اي شدن براي كار در محيط لينوكس، ارتقاء سطح شغلي موجود يا ايجاد زمينه اشتغال بيشتر براي صاحب مدرك، بهترشدن مسير كسب و كار و كمك به داوطلبان در انتخاب مسير دانش‌اندوزي و همچنين ايجاد يك زمينه محكم براي تشويق دانشجويان به كسب مدارك سطوح بالاتر را از مزاياي داشتن مدرك مذكور عنوان مي‌كند.


مفاد آزمون +Linux
در آزمون مربوط به مدرك +Linux، هفت موضوع اصلي مورد توجه قرار مي‌گيرند كه هر كدام درصدي از آزمون را به خود اختصاص مي‌دهند. به اين شرح كه:


1- راهكارها‌ ‌و شيوه‌هاي استفاده از سيستم‌عامل لينوكس: 4 درصد
2- نصب لينوكس: 12 درصد
3- پيكربندي: 15درصد
4- مديريت: 18درصد
5- نگهداري و پشتيباني: 14درصد
6- رفع مشكلات: 18درصد
7- ارتباط با ادوات سخت‌افزاري: 19درصد


در بخش اول، داوطلبان با مزاياي استفاده از اين سيستم‌عامل و همچنين اصطلاحات دنياي لينوكس آشنا مي‌شوند. در قسمت دوم، انواع روش‌هاي مربوط به دريافت فايل‌هاي نصب لينوكس و انجام عمل نصب چه از طريق CD قابل بوت سيستم‌عامل و چه از طريق پروتكل‌هاي شبكه‌اي مثل FTP ،HTTP ،SMB و NFS مورد بحث قرار مي‌گيرد. در بخش سوم، نحوه تنظيم و پيكربندي ماجول‌هاي اصلي سيستم‌عامل براي استفاده از انواع سرويس‌هاي موجود مثل دسترسي راه‌دور، سرويس‌هاي اينترنت و شبكه مورد بررسي قرار مي‌گيرد.


در فصل چهارم، نحوه تعامل مدير سيستم با كاربران، گروه‌هاي كاربري و مقوله‌هاي امنيتي مربوط به آن شرح داده مي‌شود. در قسمت پنجم، نحوه ايجاد فايل‌هاي پشتيبان از سيستم، مديريت پردازش‌‌هاي در حال اجرا، تشخيص و خارج كردن پردازش‌هاي زايد با استفاده از ابزارهايي مثل فرمان Kill و مانيتورينگ عملكرد سيستم و سرويس‌هاي ارايه شده مورد بحث قرار مي‌گيرد. در بخش ششم هم بيشتر مطالب مربوط به بخش قبل اما با گرايش به سمت نحوه برخورد با مشكلات و مواقع بحراني سيستم در نظر گرفته شده است. در قسمت آخر هم موضوع ارتباط لينوكس با انواع ادوات سخت‌افزاري داخلي و خارجي مثل هاردديسك، مادربرد، حافظه، CPU و ساير تجهيزات مورد بررسي قرار مي‌گيرد.


مدرك Novell CLP
پس از آن‌كه شركت ناول‌نت‌ور موفق به خريد شركت SuSE، توليدكننده آلماني سيستم‌عامل لينوكس شد، عنواني را به ليست مدارك بين‌المللي خود اضافه نمود تا بتواند شماري از كاربران و علاقه مندان به اين سيستم‌عامل را به خود جذب نمايد و قسمتي از بيش از دو هزار عنوان شغلي كه براي پرداختن به اين سيستم‌عامل در جهان درنظرگرفته شده را، تحت پوشش مدرك خود قرار دهد. مدرك (CLP(Certified Linux Professional مدركي است كه در سال 2004 و با گرايش مديريت در محيط لينوكس معرفي شد.


اين مدرك كه بنابر ادعاي ارايه‌دهندگان آن خالي از مفاهيم تئوريك خشك و خسته‌كننده بوده و بيشتر جنبه عملي و آشنايي با محيط كار واقعي لينوكس دارد، بر روي نسخه‌ خاصي از لينوكس و آن هم لينوكس SuSE بنا شده است. شركت ناول، كسب اين مدرك را به كليه كساني كه نقش راهبردي و فعال در زمينه مديريت سيستم‌هاي بزرگ تجاري (Enterprise) با لينوكس دارند، توصيه مي‌نمايد.


مفاد آزمونCLP
براي كسب مدركCLP، گذراندن سه دوره آموزشي مختلف به همراه آزمون‌هاي مخصوص هر كدام در نظر گرفته شده كه عبارتند از:


1- SuSE Foundamental:
در اين دوره، تازه واردان و همچنين قديمي‌ترهاي دنياي لينوكس با مفاهيم روزمره و كاربردي اين محيط به‌خصوص فايل‌سيستم و انواع دستورهاي خط فرمان و مفاهيم مربوط به كاربران، شبكه و امثال آن آشنا مي‌شوند.


2- SuSE Administrati4on:
در اين دوره، مهارت‌هاي مديريتي لينوكس مثل نصب و آماده‌سازي كامپيوترها براي ارتباط در يك محيط شبكه‌اي، مديريت كاربران، گروه‌هاي كاربري و كنترل سطح دسترسي هر كدام از آن‌ها به منابع سيستم، نصب و حذف برنامه‌هاي مختلف، كاربا چاپگر، سرويس‌هاي شبكه‌‌اي و امثال آن مورد بحث قرار مي‌گيرند.


3-Advanced SuSE Administration:
براي كساني كه آشنايي مقدماتي با مفاهيم مديريتي در لينوكس دارند، اين دوره جهت تكميل مهارت‌هاي آن‌ها براي تصدي مديريت در كاربردهاي حساس‌تر و بزرگ‌تر در نظر گرفته شده است. نحوه مديريت و كامپايل كرنل، راه‌اندازي سرويس‌هايي مثلFTP، وب سرور، مديريت داده‌هاي شبكه با استفاده از Open LDAP، مديريت سرويس‌هاي پست‌الكترونيكي و پيام‌رساني فوري از‌جمله اين تخصص‌ها مي‌باشند.


مدرك (RHCE (RedHat Certified Engineer
ردهت همواره يكي از بزرگ‌ترين و معتبرترين توليدكنندگان سيستم‌عامل لينوكس بوده است. اين شركت كه در ابتدا كار خود را با پرسنل اندكي كه تعدادشان به 20 نفر هم نمي‌رسيد آغاز كرد، آنچنان حوزه فعاليت خود را در عرضه اين سيستم‌عامل گسترش داد كه در طي مدت محدودي، لينوكس خود را به شهرت جهاني رساند. هم‌اكنون انواع نسخه‌هاي لينوكس متعلق به ردهت، از نسخه‌هاي عادي آن گرفته تا نسخه‌هاي ويژه سرورهاي Enterprise و اخيراً ويرايش‌هاي جديدي كه تحت نام فدورا به بازار ارايه شده است، همگي از كاربرد و محبوبيت وسيعي در بين علاقه‌مندان و كاربران محيط‌هاي اُپن‌سورس برخوردارند.


به همين دليل يكي از معتبرترين مدارك بين‌المللي كه در حوزه ويژه و تخصصي سيستم‌عامل لينوكس وجود دارد، مدركي است كه شركت ردهت ارايه مي‌دهد. دوره آموزشي ويژه اين مدرك نحوه تعامل با لينوكس را به صورت عملي و تجربي به داوطلبان مي‌آموزد. ردهت، آشنايي قبلي با مفاهيم اساسي شبكه چون LAN ،WAN و همچنين انواع پروتكل‌ها و سرويس‌هاي استاندارد آن چون FTP ،DNS ،DHCP ،NFS و امثال آن را توصيه مي‌نمايد.


افرادي كه موفق به كسب مدرك RHCE شوند قادر خواهند‌ بود سيستم‌عامل لينوكس ردهت را به راحتي نصب، پيكربندي و مديريت نمايند. مفاهيم مورد بحث در مدرك RHCE در هفت فصل مختلف متمركز شده اند كه عبارتند از:


1- سخت‌افزار و نصب
در اين فصل به روند بوت شدن سيستم‌عامل و نحوه شناسايي يا معرفي سخت‌افزارهاي مختلف توسط آن پرداخته مي‌شود.


2- پيكربندي و مديريت
اين فصل به نحوه پيكربندي ردهت جهت استفاده از سيستم‌عامل در مقاصد مختلف و با كاربردهاي گوناگون و همچنين نحوه نصب پكيج‌هاي نرم‌افزاري مخصوص ردهت به نام RPM و مفاهيم ديگري مثل فايل‌سيستم، مديريت كاربران و گروه‌هاي كاربري اختصاص دارد.


3 - روش‌هاي ديگر نصب
در اين فصل موضوع نصب لينوكس ردهت بر روي كامپيوترهاي لپ‌تاپ و مسأله مهم بوت دوگانه يا چندگانه
(MultiBoot) براي كاربراني كه قصد داشتن چند سيستم‌عامل ديگر را به همراه ردهت بر روي يك كامپيوتر دارند و همچنين نصب از طريق شبكه مورد بحث قرار مي‌گيرد.


4- كرنل و تنظيمات سيستم
در اين مبحث، دانشجويان با فايل‌سيستم Proc/، سيستم Quota و همچنين نحوه كامپايل كردن، نصب و تنظيم كرنل لينوكس و مفاهيم ديگر اين سيستم‌عامل چون LILO آشنا مي‌شوند.


5 - سرويس‌هاي استاندارد شبكه
اين فصل، مباحث مربوط به پروتكل‌ها و سرويس‌هاي مختلف شبكه‌اي در لينوكس و نحوه تنظيم و راه‌اندازي آن‌ها در يك شبكه مبتني بر لينوكس را شامل مي‌شود. مواردي چون TCP/IP ،FTP ،NFS ،DHCP و مفاهيمي چون وب سرور (آپاچي)، پراكسي سرور (اِسكوئيد) و سيستم اشتراك‌ فايل (سامبا) در اين فصل مورد بررسي قرار مي‌گيرند.


6- Xwindows
كليه اصول مربوط به واسط كاربر گرافيكي لينوكس و انواع سرويس‌ها و محيط‌هاي مربوط به آن در اين بخش مورد بحث قرار مي‌گيرد.


7 - امنيت
اين بخش كليه مفاهيم امنيتي و سرويس‌ها و پروتكل‌هاي ويژه احراز هويت و دسترسي كاربران به منابع مختلف سيستم و نحوه استفاده و تنظيم آن‌ها را شامل مي‌شود. همچنين در اين فصل مسايل مربوط به ديواره‌هاي آتش و روترها نيز بررسي مي‌شوند.


-- منبع: ماهنامه شبکه
زینب بازدید : 16 جمعه 02 اسفند 1398 زمان : ۱۳:۱۰ نظرات (0)
تجهیزاتی که مستقیما به یک بخش شبکه متصل هستند به عنوان یک وسیله یا همان تجهیزات ذکر شده است.
این تجهیزات در دو رده بندی تفکیک شده اند وسایل کاربرنهایی (end-user)
وسایل شبکه

وسایل کاربرنهایی کامپیوتر , چاپگر , اسکنر و وسیله های دیگری که مستقیما سرویسهایی برای کاربر فراهم میکند را شامل میشود.
وسایل شبکه تمامی وسیله هایی که اتصال وسایل کاربرنهایی با هم به منظور اعطای ارتباط را فراهم میکند را شامل میشود.
شبکه

گروهی از کامپیوترها و وسایل مرتبط دیگر که بوسیله تسهیلات ارتباطی به یکدیگر متصل میشوند.ارتباط موارد مذکور در یک شبکه ممکن است با اتصالات دائمی مثلا کابلها, یا اتصالات موقتی چون خطوط تلفن یا دیگر پیوندهای ارتباطی باشد.یک شبکه میتواند به کوچکی یک شبکه محلی , متشکل از چندکامپیوتر, چاپگر و وسایل دیگر باشد و یا از تعداد زیادی کامپیوتر کوچک و بزرگ , که در نقاط جفرافیایی مختلف توزیع شده اند, تشکیل شود
تجهیزات پایه ای شبکه عبارتند از :
Repeaters
Hub (هاب)
Bridges
Switches(سوئیچ)
Routers (مسیر یاب یا روتر)
NIC (کارت شبکه)
Repeaters

وسیله ای در تجهیزات شبکه که درمدارت ارتباطی مورد استفاده قرار می گیرد و تضعیف سیگنال ها را از طریق تفویت یا تولید مجدد آنها کاهش می دهد تا سیگنالها با همان شکل اول به راه خود ادامه دهند. این وسیله درشبکه ها دو شبکه یا دو سگمنت از شبکه را درلایه فیزیکی مدل مرجع متصل نموده و سیگنال را دوباره تولید می کند.Hubsهاب به وسیله ای که خطوط ار تباطی را در یک نقطه مرکزی به یکدیگر متصل می کند و اتصالات مشترکی برای تمامی وسایل فراهم می کند گفته می شود.




پل وسیله ای که دو شبکه محلی را بدون توجه به اینکه از پروتکلهای یکسان استفاده می کنند یا خیر به یکدیگر متصل می کند و امکان جریان یافتن اطلاعات در بین آنها را فراهم می کند.


سوئیچ به وسیله ای گفته می شود که بسته ها را مستقیما به پورتهای مرتبط با نشانیهای خاص شبکه هدایت می کند
سوئیچها فهم بیشتری به مدیریت انتقال داده اضافه میکنند




Router (مسیریاب )مسیریاب و یا همان روتریک وسیله میانجی در شبکه های ارتباطی که مسولیت تحویل پیامها را بر عهده دارد.
در شبکه ای که کامپیوتر های زیادی را از طریق حلقه ای از اتصالات با یکدیگر مرتبط می کند مسیریاب پیامهای مورد نظر را هدایت می کند.NIC (Network Interface Card)کارت گسترش یا وسیله دیگری که دستیابی به شبکه را برای یک کامپیوتر یا وسایل دیگری چون چاپگرها ممکن می سازد. این کارت در تجهیزات شبکه نقش یک میانجی را بین کامپیوترو رسانه های فیزیکی همچون کابل ها ایفا می کند که اطلاعات از طریق آنها حمل می شوند




زینب بازدید : 6 شنبه 12 بهمن 1398 زمان : ۰۸:۵۰ نظرات (0)
تجهیزاتی که مستقیما به یک بخش شبکه متصل هستند به عنوان یک وسیله یا همان تجهیزات ذکر شده است.
این تجهیزات در دو رده بندی تفکیک شده اند وسایل کاربرنهایی (end-user)
وسایل شبکه

وسایل کاربرنهایی کامپیوتر , چاپگر , اسکنر و وسیله های دیگری که مستقیما سرویسهایی برای کاربر فراهم میکند را شامل میشود.
وسایل شبکه تمامی وسیله هایی که اتصال وسایل کاربرنهایی با هم به منظور اعطای ارتباط را فراهم میکند را شامل میشود.
شبکه

گروهی از کامپیوترها و وسایل مرتبط دیگر که بوسیله تسهیلات ارتباطی به یکدیگر متصل میشوند.ارتباط موارد مذکور در یک شبکه ممکن است با اتصالات دائمی مثلا کابلها, یا اتصالات موقتی چون خطوط تلفن یا دیگر پیوندهای ارتباطی باشد.یک شبکه میتواند به کوچکی یک شبکه محلی , متشکل از چندکامپیوتر, چاپگر و وسایل دیگر باشد و یا از تعداد زیادی کامپیوتر کوچک و بزرگ , که در نقاط جفرافیایی مختلف توزیع شده اند, تشکیل شود
تجهیزات پایه ای شبکه عبارتند از :
Repeaters
Hub (هاب)
Bridges
Switches(سوئیچ)
Routers (مسیر یاب یا روتر)
NIC (کارت شبکه)
Repeaters

وسیله ای در تجهیزات شبکه که درمدارت ارتباطی مورد استفاده قرار می گیرد و تضعیف سیگنال ها را از طریق تفویت یا تولید مجدد آنها کاهش می دهد تا سیگنالها با همان شکل اول به راه خود ادامه دهند. این وسیله درشبکه ها دو شبکه یا دو سگمنت از شبکه را درلایه فیزیکی مدل مرجع متصل نموده و سیگنال را دوباره تولید می کند.Hubsهاب به وسیله ای که خطوط ار تباطی را در یک نقطه مرکزی به یکدیگر متصل می کند و اتصالات مشترکی برای تمامی وسایل فراهم می کند گفته می شود.




پل وسیله ای که دو شبکه محلی را بدون توجه به اینکه از پروتکلهای یکسان استفاده می کنند یا خیر به یکدیگر متصل می کند و امکان جریان یافتن اطلاعات در بین آنها را فراهم می کند.


سوئیچ به وسیله ای گفته می شود که بسته ها را مستقیما به پورتهای مرتبط با نشانیهای خاص شبکه هدایت می کند
سوئیچها فهم بیشتری به مدیریت انتقال داده اضافه میکنند




Router (مسیریاب )مسیریاب و یا همان روتریک وسیله میانجی در شبکه های ارتباطی که مسولیت تحویل پیامها را بر عهده دارد.
در شبکه ای که کامپیوتر های زیادی را از طریق حلقه ای از اتصالات با یکدیگر مرتبط می کند مسیریاب پیامهای مورد نظر را هدایت می کند.NIC (Network Interface Card)کارت گسترش یا وسیله دیگری که دستیابی به شبکه را برای یک کامپیوتر یا وسایل دیگری چون چاپگرها ممکن می سازد. این کارت در تجهیزات شبکه نقش یک میانجی را بین کامپیوترو رسانه های فیزیکی همچون کابل ها ایفا می کند که اطلاعات از طریق آنها حمل می شوند




زینب بازدید : 9 پنجشنبه 10 بهمن 1398 زمان : ۲۲:۲۵ نظرات (0)
دایرکت ادمین یکی از کاراترین کنترل پنل های اینترنتی می باشد که با هزینه ای بسیار کمتر نسبت به cPanel و پلسک ( Plesk ) امکانات بسیار زیادی را در اختیار کاربران قرار می دهد. این در حالیکه است که پس از تحریم ایران از سوی cPanel که مشکلات زیادی را برای کاربران ایرانی بوجود آورده است ، استقبال از این کنترل پنل روند رو به رشدی را طی کرده است. در این مقاله به شما نشان خواهیم داد که چگونه می توانید در دایرکت ادمین یک دیتابیس جدید بسازید و از طریق phpmyadmin آن را مدیریت نمائید.
در هاست ابری ، زمانیکه از ابزار ساخت خودکار اسکریپت استفاده می کنید این امکان برای شما وجود دارد که یک دیتابیس جدید و به طبع آن یک کاربر اختصاصی ( یوزر ) برای دسترسی به آن دیتابیس بسازید. در خیلی از موارد کاربرانی که از ابزار ساخت خودکار اسکریپت برای ساختن وب سایت استفاده می کنند دیگری نیازی به انجام تنظیمات جداگانه برای دیتابیس ندارند اما در صورتیکه می خواهید تنظیمات جداگانه ای را داشته باشید مطابق دستورالعمل زیر باید از پنل دایرکت ادمین استفاده نمائید.

b.150.100.16777215.0...images.stories.news.directadmin.control_panel.jpg


ساخت دیتابیس ( Database )
همانطور که گفته شد برای ساختن دیتابیس نیاز به ورود به دایرکت ادمین می باشد که برای این منظور مطابق تصویر پس از ورود به پنل میزبانی ابری می بایست از قسمت " مدیریت هاست " آیکون کنترل پنل که را جهت ورود به دایرکت ادمین انتخاب نمائید.
زمانیکه به دایرکت ادمین وارد شدید برای مدیریت دیتابیس ها باید مطابق تصویر گزینه MySQL Management را انتخاب نمائید. برای ساخت دیتابیس جدید باید گزینه Create new Database را انتخاب نمائید. در صفحه بعدی کافیست نام دیتابیسی را که می خواهید بسازید وارد نمائید و همچنین یک کاربر ویژه دسترسی به این دیتابیس بسازید، البته می توانید از یک کاربر که قبلا برای دیتابیس دیگری ساخته اید نیز برای دسترسی به این دیتابیس استفاده کنید. با انتخاب کلید create دیتابیس شما در mysql ساخته می شود و با اطلاعات کاربری مربوطه می توانید به آن متصل شوید.

b.150.100.16777215.0...images.stories.news.directadmin.mysql.jpg



چگونه به دیتابیس MySQL متصل شوم؟
برای مدیریت یک دیتابیس Mysql می توانید از نرم افزارهای مختلفی استفاده کنید که رایج ترین راه برای این منظور استفاده از phpMyAdmin می باشد. برای ورود به phpMyAdmin یک کلید در پنل میزبانی ابری قرار داده شده است که با کلیک بر روی آن صفحه phpMyAdmin باز می شود ، البته نحوه دیگر دسترسی به phpMyAdmin استفاده از همان بخش MySQL Management در دایرکت ادمین می باشد که در تصویر بالا نیز قابل مشاهده می باشد. با بازشدن صفحه پی اچ پی مای ادمین باید از اطلاعات کاربری که به هنگام ساختن دیتابیس در سیستم وارد کرده اید ، استفاده نمایید. باید دقت نمائید که اطلاعات ورود به کنترل پنل دایرکت ادمین دسترسی لازم برای مدیریت دیتابیس ها را در اختیار ندارد و تنها باید از اطلاعات کاربری هر دیتابیس استفاده نمائید.


بازیابی و یا ری استور ( Restore ) دیتابیس
برای بازیابی دیتابیس نیز باید وارد پنل دایرکت ادمین شده و از قسمت MySQL Management دیتابیسی که می خواهید داده های خود را بر روی آن بازیابی نمائید را در پایین صفحه از بخش Select Database انتخاب فرمائید. سپس از کلید choose File مسیر دیتابیس را از روی کامپیوتر شخصی خود به آن داده و از گزینه Upload استفاده نمایید. مشاهده می کنید که داده های شما بر روی دیتابیس مورد نظر بازیابی می گردد.

b.150.100.16777215.0...images.stories.news.directadmin.restore.jpg
زینب بازدید : 9 پنجشنبه 03 بهمن 1398 زمان : ۰۹:۰۵ نظرات (0)

تعداد صفحات : 3

موضوعات
لینک دوستان
پیوندهی روزانه
  • آرشیو لینک ها
  • صفحات جداگانه
    آمار سیت
  • کل مطالب : 2,888
  • کل نظرات : 0
  • افراد آنلین : 17
  • تعداد اعضا : 0
  • بازدید امروز : 2,235
  • باردید دیروز : 5,608
  • بازدید هفته : 13,454
  • بازدید ماه : 109,854
  • بازدید سال : 702,696
  • بازدید کلی : 2,087,919