loading...
 

شاپ کیپر

شاپ کیپر

  1. شاپ کیپر
  2. شبکه های لینوکسی
VLAN مدیریت آسان تر ، امنیت بیشتر ،کارایی و بهره وری افزون تری را به شبکه و مدیریت ما اعطا می کند.دلیل و توجیه استفاده از VLAN نسبت به نیاز و طراحی شبکه متغیر است .VLAN در تعریف ساده تقسیم شبکه موجود به چندین شبکه مجزا از هم یا زیر شبکه می باشد.
برای اطلاعات بیشتر در مورد نحوه کانفیگ و راه اندازی VLAN در سوییچ های سیسکو به لینک زیر مراجعه کنید:
VLAN چیست و چطور از آن بهره گیریم؟
گاهی نیاز است که از طریق یک سرور به چندیدن VLAN دسترسی داشته باشیم یا به آنها سرویس دهیم.بدین منظور در این آموزش شیوه نصب و راه اندازی VLAN را در لینوکس دنبال می کنیم.

* نصب در ردهت ، فدورا و CentOS

ابتدا نصب بودن بسته VConfig که برای راه اندازی VLAN مورد نیاز است را بررسی کنید:

[[email protected]~]# rpm -qa | grep vconfig
vconfig-1.9-3

در صورتیکه در خروجی بسته vconfig را مشاهده نکردید،برای نصب بدین ترتیب عمل کنید:

yum install vconfig

* راه اندازی VLAN

تنظیمات VLAN را می توان به دو صورت موقت و دائم انجام داد.
تنظیمات موقت :
فرض کنید می خواهید به VLAN شماره 10 از طریق اینترفیس eth0 دسترسی داشته باشید،
مرحله اول : VLAN را ایجاد کنید

vconfig add eth0 10

مرحله دوم : اینترفیس را ایجاد و از رنج VLAN 10 یک آدرس IP ست کنید.

ifconfig eth0.10 192.168.100.1 netmask 255.255.255.0 broadcast 192.168.100.255 up

تنظیمات دائم :
مرحله اول : ایجاد فایل تنظیمات اینترفیس

touch /etc/sysconfig/network-scripts/ifcfg-eth0.10

مرحله دوم : فایل ifcfg-eth0.10 را به صورت زیر کامل کنید:
DEVICE=eth0.100
IPADDR=192.168.100.1
NETMASK=255.255.255.0
VLAN=yes
ONBOOT=yes
BOOTPROTO=none
برای وارد شدن به فایل و قرار دادن تنظیمات می توانید از یک ادیتور مانند nano بدین شکل استفاده کنید :

nano /etc/sysconfig/network-scripts/ifcfg-eth0.10

نکته :
توجه داشته باشید که اینترفیس eth0 حتما باید up باشد.
می توانید برای این منظور اینترفیس را بدین ترتیب تنظیم کنید :

nano /etc/sysconfig/network-scripts/ifcfg-eth0

محتویات فایل :
DEVICE=eth0
ONBOOT=no
TYPE=Ethernet
مرحله سوم :
سرویس network را شروع مجدد کنید :

[[email protected] ~]# service network restart
Shutting down interface eth0.8: Removed VLAN -:eth0.10:-
[ OK ]
Shutting down interface eth0: [ OK ]
Shutting down loopback interface: [ OK ]
Bringing up loopback interface: [ OK ]
Bringing up interface eth0: [ OK ]
Bringing up interface eth0.10: Added VLAN with VID == 10 to IF -:eth0:-
[ OK ]
[[email protected] ~]#

* نصب در دبین و اوبونتو

ابتدا نصب بودن بسته vlan را بررسی کنید:

PersianAdmins:~# dpkg -l | grep vlan
ii vlan 1.9-3 user mode programs to enable VLANs on your e

در صورتیکه در خروجی بسته vlan را مشاهده نکردید،برای نصب بدین ترتیب عمل کنید:

apt-get install vlan

* راه اندازی VLAN

تنظیمات VLAN را می توان به دو صورت موقت و دائم انجام داد.
تنظیمات موقت :
فرض کنید می خواهید به VLAN شماره 10 از طریق اینترفیس eth0 دسترسی داشته باشید،
مرحله اول : VLAN را ایجاد کنید

vconfig add eth0 10

مرحله دوم : اینترفیس را ایجاد و از رنج VLAN 10 یک آدرس IP ست کنید.

ifconfig eth0.10 192.168.100.1 netmask 255.255.255.0 broadcast 192.168.100.255 up

تنظیمات دائم :
در فایل etc/network/interfaces/ دستورات زیر را اضافه کنید :
# VLAN 10
auto vlan10
iface vlan10 inet static
address 192.168.100.1
netmask 255.255.255.0
network 192.168.100.0
broadcast 192.168.100.255
vlan_raw_device eth0
برای وارد شدن به فایل و قرار دادن تنظیمات می توانید از یک ادیتور مانند nano بدین شکل استفاده کنید :

nano /etc/network/interfaces

و در آخرسرویس networking را شروع مجدد کنید :

PersianAdmins:~# /etc/init.d/networking restart
Reconfiguring network interfaces...Removed VLAN -:vlan10:-
if-up.d/mountnfs[eth0]: waiting for interface vlan10 before doing NFS mounts (warning).
Set name-type for VLAN subsystem. Should be visible in /proc/net/vlan/config
Added VLAN with VID == 10 to IF -:eth0:-
done.
PersianAdmins:~#

* گزارش گیری

مشاهده VLAN های ساخته شده :

PersianAdmins:~# cat /proc/net/vlan/config
VLAN Dev name | VLAN ID
Name-Type: VLAN_NAME_TYPE_PLUS_VID_NO_PAD
vlan10 | 10 | eth0
PersianAdmins:~#

مشاهده اطلاعات اینترفیس VLAN از قبیل مقدار بسته ها و دیتاهای ورودی و خروجی :

PersianAdmins:~# cat /proc/net/vlan/vlan10
vlan10 VID: 10 REORDER_HDR: 1 dev->priv_flags: 1
total frames received 0
total bytes received 0
Broadcast/Multicast Rcvd 0
total frames transmitted 6
total bytes transmitted 492
total headroom inc 0
total encap on xmit 6
Device: eth0
INGRESS priority mappings: 0:0 1:0 2:0 3:0 4:0 5:0 6:0 7:0
EGRESSS priority Mappings:
PersianAdmins:~#

تنظیمات فوق در CentOS 5.5 و دبین 5 تست شده است.

* راه اندازی InterVLAN Routing

بعد از ساخت VLAN ها برای راه اندازی InterVLAN Routing کافیست ip_forwarding را فعال کنید،برای بررسی این موضوع دستور زیر را اجرا کنید :

cat /proc/sys/net/ipv4/ip_forward

باید جواب 1 باشد ،در غیر اینصورت دستور زیر را در ترمینال وارد کنید :

echo 1 > /proc/sys/net/ipv4/ip_forward

دستور فوق را باید در etc/rc.local/ هم قرار دهید.
روش دوم فعال ip_forward :
در فایل etc/sysctl.conf/ خط net.ipv4.ip_forward=1 را قرار دهید و دستور sysctl -p را اجرا کنید.

* بررسی فعال بودن 802.1q در کرنل :

[[email protected] ~]# lsmod | grep 802
8021q 25033 0
[[email protected] ~]#

اگر خروجی وجود نداشت دستور زیر را اجرا کنید :

modprobe 8021q

* منابع مورد استفاده :

https://wiki.ubuntu.com
FedoraProject
FrontPage - Debian Wiki
نگارنده : رضا بهروزی
زینب بازدید : 0 جمعه 25 مرداد 1398 زمان : ۰۷:۱۵ نظرات (0)


Hairpin NAT چیست؟

برای درک این مطلب ابتدا Masquerade یا همان src-Nat را بیاد آورید Masquerade عمل NATی میباشد که برای ترجمه آیپی های شبکه داخلی ۱۹۲.۱۶۸.۱.۰/۲۴ به آیپی های شبکه خارجی ۱.۱.۱.۱ که برای ایجاد دسترسی اینترنت برای کاربران داخلی بکار میرود. دوم PortForward یا همان Dst-Nat که برای ایجاد دسترسی از شبکه ای خارجی ۲.۲.۲.۲ به یک آیپی داخلی ۱۹۲.۱۶۸.۱.۲
کد: /ip firewall nat add chain=dstnat dst-address=1.1.1.1 protocol=tcp dst-port=80 action=dst-nat to-address=192.168.1.2 add chain=srcnat out-interface=WAN action=masquerade
در مرحله اول پکت با مبدا ۲.۲.۲.۲ و مقصد ۱.۱.۱.۱ (آیپی روتر)
در مرحله دوم پکت با مبدا ۲.۲.۲.۲ و مقصد ۱۹۲.۱۶۸.۱.۲ (آیپی سرور – در بین مرحله اول و دوم PortForward انجام گرفته است)NAT
درمرحله سوم پکت با مبدا ۱۹۲.۱۶۸.۱.۲ و مقصد ۲.۲.۲.۲
در مرحله چهارم پکت با مبدا ۱.۱.۱.۱ و مقصد ۲.۲.۲.۲ (در بین مرحله سوم و چهارم Masquerade انجام گرفته است )NAT

مشکل

درصورتی کاربران شما از طریق شبکه داخلی به ۱.۱.۱.۱ متصل شوند مشکل زیر به وجود می آید

در مرحله اول پکت با مبدا ۱۹۲.۱۶۸.۱.۱۰ و مقصد ۱.۱.۱.۱ (آیپی روتر)
در مرحله دوم پکت با مبدا ۱۹۲.۱۶۸.۱.۱۰ و مقصد ۱۹۲.۱۶۸.۱.۲ (آیپی سرور – در بین مرحله اول و دوم PortForward انجام گرفته است)NAT
درمرحله سوم پکت با مبدا ۱۹۲.۱۶۸.۱.۲ و مقصد ۱۹۲.۱۶۸.۱.۱۰
در اینجا کلاینت انتظار دارد از آیپی ۱.۱.۱.۱ جواب بگیرد ولی جواب دریافتی از ۱۹۲.۱۶۸.۱.۲ میباشد
در این حالت Masquerade انجام نشده و پکت اولیه که مقصدش ۱.۱.۱.۱ بوده با مبدا ۱۹۲.۱۶۸.۱.۲ جواب داده میشود. در این صورت این پکت نامعتبر (invalid) بوده و از دور خارج میشود.
راه حل اضافه کردن یک NAT برای زمانی که کلاینت و سرور در یک ساب نت (شبکه) باشند
برای رفع مشکل از روش زیر استفاده میشود
کد: /ip firewall nat add chain=srcnat src-address=192.168.1.0/24 dst-address=192.168.1.2 protocol=tcp dst-port=80 out-interface=LAN action=masquerade
در مرحله اول پکت با مبدا ۱۹۲.۱۶۸.۱.۱۰ و مقصد ۱.۱.۱.۱ (آیپی روتر)
در مرحله دوم پکت با مبدا ۱۹۲.۱۶۸.۱.۱۰ و مقصد ۱۹۲.۱۶۸.۱.۲ (آیپی سرور – در بین مرحله اول و دوم PortForward انجام گرفته است)NAT
درمرحله سوم پکت با مبدا ۱۹۲.۱۶۸.۱.۲ و مقصد ۱۹۲.۱۶۸.۱.۱
در مرحله چهارم پکت با مبدا ۱.۱.۱.۱ و مقصد ۱۹۲.۱۶۸.۱.۱۰ (در بین مرحله سوم و چهارم Masquerade انجام گرفته است )NAT
زینب بازدید : 10 يكشنبه 12 اسفند 1397 زمان : ۰۷:۱۰ نظرات (0)
NTFS در لینوکس




فایل سیستم New Technology File System یا NTFS که در ویندوزهای سری NT مایکروسافت (شامل NT, XP, 2000, 2003 Server) برای ذخیره و نگهداری اطلاعات از آن استفاده شده است، شکل متمایزی از سایر فایل سیستم های این شرکت بوده است. در این فایل سیستم از شیوه نامگذاری یونیکد حمایت می‌شود، امنیت اطلاعات در آن نسبت به فایل سیستم های FAT/FAT32 بیشتر است و از فشرده سازی و کد گذاری اطلاعات نیز پشتیبانی می شود ولی تنها بوسیله ویندوز های بخش NT مایکروسافت قابل خواندن است و شاید بزرگترین ضعف NTFS نیز همین باشد.

از بهینه سازی های انجام شده در NTFS می توان به افزایش سقف نگهداری اطلاعات اشاره کرد. در این فایل سیستم، فایل هایی به بزرگی 263 بایت قابل نگهداری است. پارتیشن ها در این فایل سیستم می توانند حداکثر 263 کلاستر 64 کیلوبایتی داشته باشند و ذخیره سازی اطلاعات تا حدود 500 تریلیون گیگابایت امکان پذیر است!

همانطور که قبلا اشاره شد، به طور عادی امکان مشاهده پارتیشن های NTFS در ویندوزهای 98/95 و DOS وجود ندارد اما در صورتی که اصرار به خرج دهید می توان با استفاده از بسته های نرم افزاری موجود در سایت www.SysInternals.comاین امکان را به سیستم عامل خود اضافه نمود.

برای تبدیل پارتیشن های FAT/FAT32 علاوه بر نرم افزارهایی همچون Partition Magic می‌توان از فرمان زیر در ویندوز استفاده نمود:
Convert : /fs:NTFS
با استفاده از برنامه Partition Magic می‌توانید عمل عکس این تبدیل را نیز انجام دهید.

برای پاک کردن پارتیشن های NTFS در ویندوز های NT/2000/XP در بخش مدیریت کامپیوتر(Computer Management) که در ابزارهای مدیریتی (Administrative Tools) در مرکز منترل قرار دارد این امکان فراهم است. برای انجام این کار در سیستم های قدیمی تر مایکروسافت می بایست از طریق محیط متنی Command Prompt وارد محیط fdisk شوید. پارتیشن های NTFS در آنجا تحت عنوان non-DOS شناخته می شوند و به سادگی قابل پاک کردن هستند.




لینوکس و NTFS




لینوکس می تواند همه نسخه های NTFS را بخواند ولی متأسفانه هنوز برای نوشتن روی این پارتیشنها روش کاملاً امنی ندارد . البته در هسته سری 2.6 این قابلیت اضافه شده ولی هنوز نهایی نشده است. در صورتی که می خواهید اطلاعات خود را بین لینوکس و ویندوز در این پارتیشنها به اشتراک بگذارید ،‌توصیه می شود بجای استفاده از درایورهایی که در لینوکس امکان نوشتن روی پارتیشنهای NTFS را فراهم می سازد ،‌ از ابزارهای استفاده کنید که امکان خواندن پارتیشنهای ext3/ext2 را در ویندوز برای شما فراهم می آورد.برای کسب اطلاعات بیشتر راجع به این درایور می توان به آدرس های زیر مراجعه کنید:

Explore2fs
ext2fsd
winext2fsd

سه بسته ذکر شده برای استفاده از ویندوزهای NT,2000,XP مناسب است .

ابزار زیر نیز امکان اجرای سیستم عاملهای متفاوت در کنار یکدیگر و انتقال اطلاعات از فایل سیستمهای مختلف برای شما فراهم می کند.

Vmware

[right]

NTFS قابلیتهای بسیار گسترده ای دارد که تنها بخشی از آن توسط لینوکس حمایت می شود. لینوکس از شیوه نامگذاری unicode که در NTFS استفاده شده است حمایت می کند .همچنین از فایلهای فشرده و SPARE نیز پشتیبانی می کند ولی با شیوه کدگذاری و بطور کلی با تدابیر امنیتی ویندوز حال نمی کند!

کرنل اغلب توزیع های لینوکس به استثنای Redhat به صورت پیش فرض از NTFS پشتیبانی می کنند. این به این معناست که نیازی به تغییر Option های مربوط به پشتیبانی از فایل سیستم NTFS نخواهید داشت. در صورتی که از Radhat9 (shrike) 8(psyche) یا 7.3(valhalah) استفاده می کنید با نصب بسته‌های فراهم شده در این آدرس ،می‌توانید این قابلیت را به لینوکس خود اضافه کنید. در غیر اینصورت می بایست مجدداًکرنل را کامپایل کنید.
زینب بازدید : 20 سه شنبه 20 شهريور 1397 زمان : ۰۳:۵۰ نظرات (0)
گام یک:
تجهیزات مورد نیاز
- کابل اتصال لینوکس به گوشی موبایل ( USB )
- گوشی موبایل با قابلیت Gsm/Gprs
گام دو:
فعال کردن GPRS بروش زیر

شرکت ايرانسل از فروردين 86 اقدام به ارائه سرويس اينترنت خود براي تمام مشترکين خط ايرانسل نموده است. نرخ در نظر گرفته شده از سوي ايرانسل، جديداً به ازاي هر کيلوبايتي 5 ريال مي باشد. البته در روزهاي پنجشنبه و جمعه و ساعات 12 تا 6 هر شب به ازاي هر کيلوبايت تنها يک ريال محاسبه مي کند. با اين حساب اگر صفحه گوگل را باز کنيد و سپس از طريق آن به يک سايت معمولي منتقل شويد هزينه بسيار اندکي (بين 5 تا 10 تومان يعني کمتر از يک اس ام اس) برايتان محاسبه مي گردد. در اينجا قصد داريم طريقه تنظيم گوشي براي استفاده از اينترنت را توضيح دهيم. پس با ما همراه باشيد:
به طور کلي دو روش براي آماده کردن گوشيتان جهت استفاده از اينترنت ايرانسل وجود دارد:
روش 1 ـ وارد کردن کد روبرو:
*140*3*6#
بعد از وارد کردن اين کد، پيامي را دريافت مي کنيد که به طور خودکار تنظيمات گوشي شما را براي کار با اينترنت ايرانسل هماهنگ مي کند. بعد از آن کافي است وارد منوي اينترنت خود شويد و يک آدرس اينترنتي را وارد کنيد.

روش 2 ـ تنظيم دستي:

براي ساختن اشتراک GPRS براي استفاده از اينترنت ايرانسل

در گوشي هاي سوني اريکسون

مسير زير را دنبال کنيد :
منو > تنظيمات > اتصال > اشتراک هاي ديتا > اشتراک جديد
سپس يک اسم وارد کنيد ، مثلا Irancell ؛ سپس برروي دکمه ادامه کليد کنيد ، GPRS رو انتخاب کنيد و در صفحه جديد GPRS APN رو با کلمه mtnirancell مقداردهي کنيد . دکمه ذخيره (Save) را زده و به صفحه اشتراک هاي ديتا برگرديد ، حالا اسم کانکشني را که ساختيد پيدا کرده و آن را انتخاب کنيد (دايره کناري آن توپر شود).
دوباره به تنظيمات > اتصال برگرديد و اين دفعه تنظيمات اينترنت رو انتخاب کنيد ، گزينه تنظيم جديد را انتخاب کرده و سپس وارد صفحه جديد شويد ، نامي براي تنظيم انتخاب کرده ، ok کنيد و سپس از قسمت اشتراک ، همان اشتراکي را انتخاب کنيد که قبلا ساختيد در اينجا Irancell مي باشد ، دکمه ذخيره را انتخاب کنيد و به صفحه تنظيمات اينترنت برگرديد ، سپس همان تنظيمي را انتخاب کنيد که در بخش قبل ساختيد (دايره کناري تنظيم بايد توپر شود).
حالا به منوي اصلي برگشته و گزينه اينترنت (شکل کره زمين) رو انتخاب کنيد منتظر بمانيد تا اتصال صورت گيرد.
براي وارد کردن آدرس دکمه "بيشتر (More)" را زده و سپس گزينه "وارد کردن آدرس (Enter URL)" را انتخاب کنيد !!!!
___________________________

نوکيا سري 60 و بالاتر

مسير زير را دنبال کنيد :
Tools > Setting > Coonections > Access Points > New Access Point
و سپس مقادير زير را وارد کنيد :
Connection Name : Irancell
Username & password : خالي
Access Point Name : mtnirancell
Authentication type : Normal
برنامه مرورگر را بازکنيد، اکنون از شما سوال ميشود که آيا ميخواهيد که به اينترنت وصل شويد يا نه ؟ شما Yes رو بزنيد !

_________________________

Motorola

مسير زير رو دنبال کنيد :
Menu > WebAccess >Web Sessions > *----* >New
منظور از *----* فشردن دکمه منو هستش
سپس مقادير زير رو وارد کنيد :
Name : Irancell
Homapage : هر چيزي ، مثلا سايت شگردها
GPRS APN : mtnirancell
بقيه مقادير رو دستکاري نکنيد !!!
سپس دکمه Done زده و به فهرست اتصالات برگرديد سپس Irancell رو پيدا کرده و دکمه Launch رو بزنيد و منتظر بمانيد تا صفحه پيش فرض باز شود.
براي وارد کردن آدرس دکمه منو را فشارداده و گزينه Go to URL را انتخاب کنيد و سپس آدرس را وارد کرده و OK کنيد.

گام سوم:
گرفتن اعتبار و مجوز
جهت ارتباط اینترنتی ایرانسل شرایط زیر را برای انتخاب در دسترس قرار داده است. بدیهی است که پیش نیاز همه آن‌ها شارژ کافی هزینه آن قبل از فعال سازی است .با ارسال هرکدام از شماره زیر ایرانسل پیامی جهت ثبت می فرستدکه در صورت داشتن اعتبار کافی پیام بعدی جهت فعال شدن آن به گوشی شما ارسال می‌گردد وبعد از این مرحله قادر به ایجاد ارتباط بروشهای ذیل می باشید
نامحدود روزانه #1*2*7*3*140*
نامحدودهفتگی #2*2*7*3*140*
نامحدود ماهانه #3*2*7*3*140*
نامحدودشبانه و آخر هفته در مدت یک ماه #4*2*7*3*140*
هزینه هرکدام بترتیب ۱۰۰۰و۵۰۰۰ و ۱۰۰۰۰ و۳۰۰۰ تومان برای اطلاع از تغییرات کد و محدودیت دانلود به سایت ایرانسل مراجعه فرمایید
گام چهارم
:اتصال به اینترنت
روش اول : از طریق kppp یا gonme ppp
کابل را به تلفن متصل کرده و آن را در حالت Pcsuite قرار دهید
الف gonme ppp
برای اینکار شما میتوانید از نرم‌افزار dialup internet connection ) gnome ppp)استفاده نمایید به این صورت که پس از اجرای نرم‌افزار فوق در قسمت نام کاربری OTA و در قسمت رمز عبور ۰۰۰۰ و در قسمت شماره تماس شبکه #۹۸* را وارد نمایید سپس بر روی setup کلیک نموده و در قسمت مودم
/dev/ttyACM0
را وارد نمایید پس از انجام این کار و خروج از صفحه تنظیمات بر روی connect کلیک نموده و اگر همه چیز به خوبی تمام شود که همین طور هم هستش از اینترنت ایرانسل لذت ببرید

اگر مشکلی داشتید شما باید فایل wvdial.conf رو ویرایش کنید.
کد:
sudo gedit /etc/wvidial.conf

توی این فایل باید برای phone شماره #1***99* رو بزارید.
برای پسورد هم یه چیزی دلخواهی بنویسید، چون اگر خالی باشد wvdial کارش را انجام نمی دهد، . بصورت پیش فرض جلوی کلمه Password و Username ویرگول باید حذف بشود.

نمونه ویراش فایل wvidial.conf:
کد:
[Dialer Defaults]
Modem = /dev/ttyACM0
Baud = 460800
Init1 = ATZ
Init2 = ATQ0 V1 E1 S0=0 &C1 &D2 +FCLASS=0
ISDN = 0
Modem Type = USB Modem
Phone = *99***1#
Username = user
Password = pass
New PPPD = yes
بعد فایل رو سیو کنید. و دستور wvdial را دوباره اجرا کنید.

ب Kppp
در اینجا از طریق برنامه Kppp به راحتی می‌توان به اینترنت تلفن همراه متصل شده و از اینترنت ایرانسل بهره مند شد .برای این کار ابتدا برنامه Kppp را نصب نموده و سپیس ؛ Kppp را اجرا نموده و سپس دکمه configure را زده و وارد سربرگ Modems شده ودکمه New را می زنیم و پس از نامگذاری آن بطور دلخواه در لیست Modem Device نوع مودم راdev/ttyACM0 برمی گزینیم سپس Query Modem را زده تا نرم افزار مودم گوشی را شناسایی کند .تا اینجا مودم برای برنامه شناسایی شده و نصب شده است .
حال می رسد به قسمتی که باید مشخصات اینترنت را وارد کنیم بنابراین به سربرگ Account رفته و New را زده و سپس گزینه Manual Setup را انتخاب می کنیم در اینجا تنظمیات خاصی لازم نیست فقط باید یک اسم برای اتصال خود انتخاب کرده و در قسمت شماره ، کد 1# ***99*99 را وارد کرده و یک یوزر و پس سوری را وارد کنید. وسپس دکمه OK را زده و دکمه Connect را می زنیم .
روش دوم: network conection
این روش را در م‍پیس و اوبنتو امتحان کردم
در پانل دسکتاپ روی دکمه network connection کلیک کرده در گزینه *** connection قسمت configure *** دکمه mobile Boardbandرا انتخاب کرده را انتخاب کرده و دکمه add را زده و دربخش
set up mobileBoardband connection نوع devise را gprs یا any ودر مرحله بعد کشور را انتخاب می‌کنیم متأسفانه نام ایران در این لیست نیست گزینه no my contry is non listed را برگزیده و سپس نامی برای provider انتخاب می‌کنیم در گام بعدی تنظیم ایرانسل APN = mtnirancell را وارد می‌کنیم بطور خودکار شماره تلفن تماس # 99*ثبت می شود.بعد ا ز دکمه به نامppp settings دکمه configure methods رو کلیک میکنیم و دو تا تیک MSCHAP و MSCHAP V2 رو بر میداریم. می‌توانید auto matically راهم فعال کنید
حالا تنطیمات رو ذخیره میکنیم و تمام! حالا میتونید به اینترنت وصل شید و لذت ببرید.

نویسنده :آزادمن
لینک منبع :استفاده از اینترنت ایرانسل در لینوکس سرعت ۲تا ۸ برابر روش dialup
زینب بازدید : 24 يكشنبه 24 تير 1397 زمان : ۰۹:۱۵ نظرات (0)
1

تعداد صفحات : 1

موضوعات
لینک دوستان
پیوندهی روزانه
  • آرشیو لینک ها
  • صفحات جداگانه
    آمار سیت
  • کل مطالب : 777
  • کل نظرات : 0
  • افراد آنلین : 11
  • تعداد اعضا : 0
  • بازدید امروز : 955
  • باردید دیروز : 3,852
  • بازدید هفته : 4,807
  • بازدید ماه : 77,309
  • بازدید سال : 274,431
  • بازدید کلی : 497,756